— 454 — 



zijn en een naar boven omgebogen bovenlip vormen, terwijl de 

 5de veel lager vrij wordt en heel wat kleiner is dan de overige. 

 De kleur is goudgeel Er zijn 2 lange en 2 zeer korte meeldra- 

 den en een draadvormige stijl. 



Hoewel niet tot de mooiste heesters behoorend kan deze plant 

 aan den rand van heestergroepen in de volle zon en ook in 

 perken toch wel goede diensten bewijzen Voor snijbloemen 

 ongeschikt. De vermeerdering geschiedt gemakkelijk door stek- 

 ken en zaaien. De soort behoort thuis in Madagaskar. 



Barleria Prionitis L. 



Een goed vertakt, ongeveer 1 5 M. hoog heestertje met kale, 

 groene twijgen. De kort gesteelde, langwerpig elliptische, aan 

 beide einden toegespitste, dof groene bladeren worden tot 11 

 cM. lang en 4.25 cM. breed. In de bladoksels worden op dezelfde 

 wijze als bij B. lupulina doornen gevonden. De bladeren, in 

 wier oksels da bloemen staan, worden naar boven toe veel 

 kleiner en meer spatelvormig, waardoor lange, zeer losse, aarvor- 

 mige bloeiwijzen ontstaan. De schutbladeren zijn priemvormig 

 en eindigen in een stekelpunt. De zittende bloemen herinneren 

 in vorm en kleur zeer aan die van B. lupulina, doch zij zijn 

 ongeveer 4,5 cM, lang en ruim 3 cM. breed; de kroonbuis is 

 slechts weinig gebogen en de slippen der kroon zijn langwerpig 

 elliptisch. De onderste slip wordt wel wat lager vrij, doch is 

 niet kleiner dan de overige. Er zijn eveneens 2 lange en 2 zeer 

 korte meeldraden. 



De soort kan op dezelfde wijze aangewend en gekweekt worden 

 als B. lupulina. Het vaderland der plant is tropisch Azië en Afrika. 



Baileria strigosa Wlld. 



Een welig groeiende, goed vertakte heester van tot 2 M. hoogte, 

 met verspreide, grove, aanliggende haren. De kruiswijs geplaatste, 

 kruidachtige bladeren zijn elliptisch, aan beide einden lang toege- 

 spitst, van boven donker- en van onder lichtgroen en worden in 

 het geheel tot 25 cM. lang en 9.5 cM. breed. De okselstandige 

 en dikwijls eindelingsche bloeiwijzen zijn éénzijdige, zeer gedron- 

 gen, tot c. 12-bloemige bijschermen. Zeer opvallend zijn de 

 groote, dicht opeengedrongen kelken, die in de verte aan hop 



