— 465 — 



spenen kunnen de jonge plantjes gewoonlijk het volle zonlicht 

 verdragen, maar de teere planten moeten wèl tegen slagregens 

 beschut worden. 



Ten slotte wil ik nog eenige aanwijzingen geven voor de verdere 

 behandeling der planten. 



Over zaaibloemen valt niet veel te zeggen. Zoodra ze na 

 het verplanten groot genoeg zijn, worden ze op de perken 

 uitgeplant, nadat die behoorlijk bewerkt en bemest zijn; de 

 afstanden regelen zich naar de grootte, die de plant kan bereiken 

 Heeft een volwassen plant b. v. een doorsnede van 30 cM., 

 dan zet men de jonge plantjes op een onderlingen afstand van 

 25 cM., opdat de stengels een weinig in elkaar kunnen groeien 

 en het perk zoodoende voller aanzien krijgt en geen aarde meer 

 tusschen de planten te zien is. Anders is het met de planten, 

 die als moederplanten, dus als zaaddraagsters dienst moeten doen, 

 deze zet met op grootere afstanden, om hun gelegenheid te 

 geven zich ten volle te ontwikkelen en de insecten, die voor 

 de bestuiving moeten zorg dragen, in staat te stellen de bloe- 

 men overal te bezoeken. Het verplanten moet altijd met een 

 wortelkluit gebeuren om de plantjes niet te veel in den groei 

 te storen. 



Sierboomen en sierheesters (vooral potplanten) worden ter 

 plaatse gezet, wanneer ze 50 a 75 ciVl hoog zijn Kleinere 

 planten zijn. speciaal bij laanbeplantingen te zwak en worden 

 licht beschadigd. De vrees, dat groote planten bij het overplanten 

 dood zullen gaan, is erg overdreven, mits het overplanten met 

 een goede kluit en voorzichtig plaats heeft. Wel is het over- 

 brengen op zware kleigronden lastiger dan op zandgronden, 

 omdat in het eerste geval het wortelgestel niet zoo uitgebreid 

 is als op zandigen grond. Later hoop ik in een speciaal artikel 

 nader op het overbrengen van boomen terug te komen. 



Als laatste opmerking nog iets over het zaaien van water- 

 planten, b. V. Nymphaea's. Daartoe neemt men een pot, waarvan 

 het gaatje in den bodem is dichtgemaakt en vult dien voor de 

 helft met gewone tuinaarde. Hierin worden de zaden gelegd 

 en even in den grond gedrukt; vervolgens wordt de pot verder 

 met water gevuld. Wanneer de zaden gekiemd zijn, blijven de 

 jonge plantjes eenigen tijd onder water; later verschijnen de 



Teysmannia, afl. 10. 31 



