— 471 — 



De opkomst der oliepalm-cultuur begon pas na 1910, toen een 

 Belgische maatschappij het aandurfde, een groote oliepalmonder- 

 neming aan te leggen in het Tamiangsche. Sedert dien tijd zijn er 

 vele aanplantingen gemaakt. Tnans valt niet meer te twijfelen, of 

 de vruchtdracht is hier inderdaad rijker en vangt eerder aan dan 

 in Afrika. 



Een gelukkige omstandigheid is geweest, dat de in Deli aanwezige 

 palmen, die het zaad geleverd hebben voor de meeste aanplantingen, 

 tot een zeer productieve variëteit behooren. Er bestaat dan ook voor 

 de ondernemingen geen bijzondere reden naar andere variëteiten uit 

 te zien. Toch worden door particulieren nog voortdurend zaden uit 

 Afrika geimporteerd. Rutgers waarschuwt hiertegen met nadruk en 

 wel om de volgende redenen: 



lo. wat van nieuwe variëteiten uit Afrika hier te verwachten is, is 



geheel onzeker, 

 2o. de edele variëteiten, zooals Lisombe en Diwakkawakka zijn 



minder productief dan de gewone, 

 3o. de geïmporteerde soorten zijn niet zaadvast en men krijgt dus in 



de nakomelingschap naast goede typen ook slechte typen, 

 4o. men loopt kans met de zaden ook nieuwe ziekten of plagen te 



importeeren. 



Dr. Rutgers dringt er daarom bij de planters op aan, den import 

 van nieuwe variëteiten over te laten aan Departement van Landbouw 

 en Proefstations. 



De ontkieming der zaden levert eenige moeielijkheden op. Zij is 

 langzaam en, als men geen bijzondere voorzorgen neemt, zijn na 9 

 maanden slechts 50 % der zaden ontkiemd. Uit proeven van Maas 

 is echter gebleken, dat zoowel door broeiing als door behandeling 

 met sommige chemicaliën de kieming bespoedigd wordt. 



Zoowel over de vraag, hoever men met het opkappen der bladeren 

 gaan moet als over de vraag, welke resultaten met bestuiven te be- 

 reiken zijn, zijn door 't proefstation proeven in gang gezet. Het bleek 

 reeds, dat het stuifmeel, mits droog bewaard, eenige weken zijn kiem- 

 kracht behoudt. 



Voorts gaat Dr Rutgers de bereiding na en bespreekt achtereen- 

 volgens: het losmakan der vruchten uit de trossen, het verhitten der 

 vruchten om de enzymen te dooden, het pulpen der vruchten om 

 het vruchtvleesch los te maken van de steenen, het persen der olie 

 uit het vruchtvleesch en het kraken der steenen om de kernen te 

 winnen. 



