— 540 - 



nodiën met het aardoppervlak gelijk komt; een halve geleding 

 steekt dus nog boven de aarde uit. Het stekken geschiedde in 

 den westmoesson en er v^^erd gebruik gemaakt van goed rijpe 

 stengels. De resultaten waren vooral voor de gewone soor- 

 ten goed. 



Vele planten, zooals Begonia /?ex-variëteiten, Sanseviera, Saint- 

 paulia enz. laten zich heel goed vermeerderen door bladstekken 

 Hiertoe snijdt men een blad af, snijdt de verbindingen der 

 hoofdnerven door en legt de bladeren op een zandige aarde. 

 Het blad kan, om het omkrullen te voorkomen, bezwaard worden 

 met steentjes, of wel met een omgebogen ijzerdraadje worden 

 vastgehecht, ook kunnen de bladeren op de vertakkingen der 

 hoofdnerven in stukjes worden gesneden en deze stukjes in den 

 grond gestekt ; na 2 a 3 weken vormen zich op de verbindingen 

 en aan den bladvoet jonge plantjes, die verder worden gekweekt. 

 Bij Sanseviera s gaat het eenigszins anders ; van deze plant 

 worden de bladeren in stukken van 10 tot 15 cM. lengte ge- 

 sneden ; daarna worden ze in een zandigen grond gestekt. 

 Sommige planten maken heel makkelijk jonge plantjes op de 

 bladeren; het is van algemeene bekendheid, dat de blaren van 

 tjotjor bebbek {Bryophyllum), met een speld op een muur of 

 plank geprikt, na eenigen tijd jonge plantjes pioduceeren. 



De wortels van bepaalde planten, zooals de Moerbei (Morus 

 alba) en den broodboom (Artocarpus incisa), bezitten de eigen- 

 schap knoppen te ontwikkelen op hun wortels, waaruit zich 

 stengels ontwikkelen, en deze eigenschap wordt te baat geno- 

 men om hen uit wortelstek te vermeerderen. Het spreekt haast 

 vanzelf, dat dit een vermeerderingsmethode is, die slechts dan 

 toegepast zal worden, wanneer er geen andere vermenigvul- 

 digingsmogelijkheid is. De moeilijkheid, om eerst een niet te 

 ouden wortel uit te graven en af te snijden, is niet zoo groot, 

 maar wel is het een groot bezwaar, dat de plant door zoo'n 

 operatie natuurlijk nogal lijdt. De wortels zijn de organen, die 

 voor de voedselopname zorgen en tevens voor steun of houvast 

 in den grond dienen. Gaat men die gedeeltelijk verwijderen, 

 dan is het duidelijk, dat de plant hiervan ernstige schade kan 

 ondervinden, maar, zooals reeds gezegd, het is een enkele 

 maal een harde noodzakelijkheid. Zoo schrijft de Heer Wester 



