— 543 — 



Niet lang geleden was ik b. v. bi] iemand, die zich voor kweelcer 

 uitgaf, en zag daar tot mijn niet geringe verbazing potten met 

 rozen staan, waar aan iedere plant een onnoemelijk aantal tjang- 

 koks bengelden. Het maakte dan ook den indruk, of die „kweeker" 

 lederen dag met veel accuratesse zijn rozen inspecteerde, om te 

 zien of er nog geen scheutje bij was gekomen, waar weer een 

 prop klappervezel op gebonden kon worden. Het spreekt na- 

 tuurlijk vanzelf, dat er op deze manier nooit een goede plant 

 tot stand kan komen, terwijl men de moederplant ook in den 

 kortst mogelijken tijd dood maakt. 



Om een goede marcot te maken, wordt een goed gevormde 

 twijg uitgezocht, dus geen takken zonder top of kromme dingen, 

 want deze geven miserabele exemplaren, terwijl er verder niet 

 te veel tjangkoks op één moederplant gezet mogen worden. 



Beter dan een twijg te ringen is het, wanneer op de plaats, 

 waar de tjangkok zal worden aangebracht, een opwaartsche snede 

 wordt gemaakt. Om deze snede open te houden wordt er een 

 klein steentje of een stukje hout in geschoven. Men krijgt nu 

 hetzelfde als bij den aflegger; de sapstroom kan geregeld plaats 

 vinden. 



P. Dakkus. 



