- 550 — 



takken. De bladeren zijn afwisselend, groot, eivormig, toege- 

 spitst, leerachtig, vooral in het begin zeer glimmend groen, met 

 korten, okergeel gekleurden steel, tot c. 25 cM. lang en 12.5 cM. 

 breed. De bloemaren worden zoowel aan de nog groene, juist de 

 bladeren verloren he -bende twijgen als aan de houtige zijtakken 

 voortgebracht. Zij zijn hangend, veelbloemig en worden tot 27 

 cM. en meer lang. De kleine, weinig geopende, 0.5 cM. breede 

 bloemen hebben een 5-deeligen kelk en een grootere, eveneens 

 5-deelige, vleezige, bleekgele kroon met van binnen geribde, aan 

 den top in een ingebogen spits uitloopende slippen. De mannelijke 

 bloemen bezitten 5 korte meeldraden, de vrouwelijke, evenals 

 de andere verwante soorten, 5 staminodiën en een bolvormig 

 vruchtbeginsel met grooten stempel. De steenvruchten zijn 

 wat samengedrukt, ovaal of meestal wat eivormig, glimmend, 

 schitterend roodoranje en worden tot ongeveer 7 cM. lang en 

 4.75 cM. breed. 



Dit vooral in vrucht zeer mooie boompje is afkomstig van de 

 Molukken en als alleenstaande plant en voor groepen aan te 

 bevelen. De zeer rijkelijk voortgebrachte vruchten zijn ook voor 

 versieringen zeer geschikt. De vermenigvuldiging gaat gemakkelijk 

 door zaden. 



Gonocaryum melanocarputn HOCHR. 



Een kleine, goed vertakte, tot beneden toe bebladerde boom 

 van ongeveer 10 M. hoogte. De bladeren zijn verspreid, kort 

 gesteeld, eivormig, toegespitst, leerachtig, glimmend groen, in 

 jongen staat bruinviolet en tot ongeveer 25 cM. lang en 14 cM. 

 breed; de steel is lichtgroen en een weinig geel getint. De bloem- 

 trosjes verschijnen aan de overjarige en ook aan de nog bebladerde 

 twijgen bundelsgewijs en vormen knoesten, zijn hangend, ijl wei- 

 nigbloemig en tot c. 10 cM. lang. De bloempjes gelijken op die 

 der andere soorten, zijn 0.9 cM. lang en hebben een groenen 

 kelk en een bleekgroene kroon. De vruchten zijn ongeveer ovaal, 

 glimmend donkergrauw, ongeveer 5.25 cM. lang en 3.5 cM. breed. 



Onder de genoemde Gonocaryumsoorien schijnt deze één der 

 grootste te zijn. Hoewel zij in groepen wel aan te wenden 

 is, valt zij door de kleur der vruchten weinig in het oog. Op 

 zichzelf zijn deze echter zeer goed als siervruchten te gebruiken. 



