Contrihutio ad floram cryptogamam Asiœ hore.ali-orientalis. 211 



brevissimo simplici vel interdum bifurco, cellulis plus minusve papillosis, bracteis perichaetii 

 rufo-badiis, enervibus vel distincte gemello-nervatis etc. 



Thelia Sull. maxime abliorret colore glauco, caiile tomentoso et pinnato, ramis brevibus, 

 erectis, cellulis foliorum maxime papillosis, bracteis periehîetii crasse uninervatis, haud laxe 

 textis, sed grosse papillosis etc. 



Hypnum obtusifolium Dkumm. Musc. amer. II, n. 193 (1828), quocum ill. Wilson 

 suum H. concinnum 1. c. comparavit, toto coelo distinguitur colore lurido-viridi, ramificatione 

 plane alla et valde irregulari, foliis minus julaceis, plicatulis, angulis excavatis, nervo crasso 

 et infra apicem dissoluto, cellulis angularibus magnis, inflatis, ceteris prosenchymaticis etc. — 

 Multo magis .affine nobis videtur H. f Ehynchostegio ) rusciformi Neck., quamvis licet ad hoc 

 tempus sterile solum notum sit. 



Hypnwn Smilhii Lindb. (Leskea Smithii S\v. in Liljebl. Svensk Flora, III ed., p. 

 549, n. 6: 1816. H. arcticum So.\iM. Suppl. FI. lapp. p. 6.5, n. 1171, tab. 2: 1826), quocum 

 clar. C. Müller in Synops. II, p. 432 prajcedentem speciem maie confundit, planta aquatica est 

 rigida, adscendeus, haud flexuosa, foliis patenti-divaricatis, numquam secundis, scariosis, nullo 

 modo Iaxis, siccitate haud mutatis, nitidis, parum concavis, haud plicatulis, breviter et an- 

 gnste decurrentibus, angulis haud excavatis, subrotundis, margine piano, ubique tenuissime 

 serrulatis et quasi limbato ab una serie cellularum minutissimarum et subquadratarum, nervo 

 fere semper perfecte simplici, numquam gemello, crasso, longo et lato, dorso prominente, cel- 

 lulis parvis, Ifevissimis, angularibus haud effiguratis, omnibus valde incrassatis, curvatulis, 

 oblongis, sumrais rotundo-rhombeis, bracteis perichretii scariosis, plicatis, margine piano et 

 ubique serrato, nervo in apice summo dissoluto et crasso, cellulis valde incrassatis, prosen- 

 chymaticis. — Ob rigiditatem, ramificatiouem, haud maie eidem H. {Rhynchosl.) Pisciformis 

 similem, folia nitida, scariosa, sicca immutata, numquam secunda, subrotunda, simpliciter cras- 

 sinervia et minute, breviter incrassateque areolata vix H. pahistri Huds. *) etc. affinis con- 

 siderari debet, sed his notis magis ad Ambhjstegia vera nutare videtur. Res in futuro me- 

 lius inquirenda est. 



Lemhophijllum n. gen. antarcticum, Hypnum vayum Hornsch., divulsum H.-f. W., clan- 

 destinum H.-f. W., cocMeanfoVmm Schwaegr. et aff. includens, statim differt ramis e rhizo- 



mile inter alios muscos frustatim decerptis, componitur. — Pterygynandrum? tenerrimum 

 Bkid. Mant. musc. p. 132, n. 564 (1819), et Bryol. univ. II, p. 196, n. 27 (1827) e spe- 

 cimine originali, in Helvetia a cl. Roger lecto et a nobis inspecto, est eadem species ac 

 Hypnum moniliforme var. apiculatiim Somm. Suppl. FI. lapp. p. 62, n. 674 (1826) vel Iso- 

 thecium apicuIaUim Hüben. MuscoI. germ. p. 598, n. 2, excl. synon. (1833). 



Leskea julacea Brid. Sp. musc. II, p. 68, excl. synon. (1812), Mant. musc. p. 145, n. 

 632 (1819), et Bryol. univ. II, p. 304, n. 24 (1827), secundum spécimen herbarii ipsius 

 auctoris, in alpibus Helvetiœ a cl. Roger anno 1802 lectum, nihil commune cum MyureUa 

 mlacea habet, sed, ut varietas julacea foliis maxime indistincte subsecundis, ad Hypnum pa- 

 lustre Huds. sine dubio pertinet. 



*) Limnohium B. S. Bryol. eur. fasc. 55 et 56, Monogr. (1853) naturale genus re vera 

 videtur, sed Hygrohypnum est nomiuandum, quum inter Hydrocharidaceas optimum IJ?nnoMum 

 RiCH., in Mém. Inst. II, p. 6G, tab. 8 jam anno 1811 descriptum, inveniamus. 



