280 S. O. Lindberg. Contributio ad flor. crypt. Asiœ hor.-orient. 



96. Neckera pennata (L.) Hedw. 



Hab. ad Bai de Castries, fertile, 14 Julii 1854, Maximovicz. 



Noiinullse alise species iu Maxim. Prim. Fl. amiir. pp. 463 — 467 (1859) 

 enuraerantur, sed, quum specimina earum nou videremus et ideo de veritate 

 determinationis incerti, hos muscos negligere iuviti coacti nunc sumus. 



Addendum. 



Enumeratioiii Sphaguorum europajorum iu uota pagg. 263 et 264 observationes inse- 

 queutes addi debeut. 



Sphagnum Austini Sull., ex America boreali antea solum uotum, florœ europaise uon 

 deest, specimina eteuim pulcherrima, sed sterilia, in monte Hunueberg Junii 1859 ipsi le- 

 gimus et in paroecia Viby provinciœ Nerike Suecise 21 Junii 1860 amic. J. E. Zettekstedt. 

 Varietas ejus est Sph. imbricaltun Hornsch. e peninsula Kamtscliatka (Redowski), diversa 

 tantum robustitate, ramis valde condensis, foliis paullo longioribus et apice magis exstantibus, 

 cellulis hyalinis distincte minoribus et dorso apicis multo minus prominentibus; re vera ad 

 Sph. Auslini se refert, ut var. squarrosulum ad Sph. palustre. Forma typica, nostris terris 

 verisimile non rara, sed prœtervisa vel potius cum Sph. palusiri confusa, optime distinguitur 

 cellulis hyalinis intus ad parietes suos, cum eisdem cellularum clilorophylliferarum connatos, 

 pulcherrime et densissime reticulato-cristatis et cellulis chloropliylliferis haud in medio inter 

 easdem hyalinas inclusis et ellipticis, sed ovali-trigonis et basi sua in margine concavo sec- 

 tionis transversœ t'olii positis ibidemque distincte pulvinariter prominentibus. 



Sphagnum papillosum n. sp. Lindc. est alia species, valde constans et facillime distincta 

 e Sph. palustri colore plus minusve ochraceo vel brunneo, numquam purpureo vel iridescente, 

 foliis minus pellucidis, magis rigidis, cellulis hyalinis foliorum et bractearum intus ad parietes 

 suos, cum eisdem cellularum chlorophylliferarum connatos, pulcherrime et densissime, sed 

 humiliter, papillosis et cellulis chlorophylliferis semper perfecte in medio inter easdem hyalinas 

 inclusis etc. Sph. palustre tamen cellulas hyalinas laevissimas et cellulas chlorophylliferas 

 ad marginem concavum sectionis transversal folii plus minusve approximatas, rarius perfecte 

 in medio inter easdem hyalinas inclusas, habet. Hœc nova species forsitan non rarior est 

 in Europa quam Sph. palustre, quum specimina possideamus e permultis locis Scandinaviae 

 (Fennise, Sueciœ, Norvegias et Daniœ), e Westphalia (Oct. 1862, H. Mijller) et ex insula 

 Java, „in radicibus Orchidearum" (Teysmann; specimina communicata a clar. Sande-Lacoste). 



Sphagnum cyclophijllum S. L. ad Sph. laricinum eandem relationem habet, ut Sph. obe- 

 sum ad Sph. subsecundum vel Sph. sedoides ad Sph. Pijlaiei, quaî ex omnibus aliis specie- 

 bus generis toto coelo diversissima est. 



