/. Millo vox veteris testamenti. 363 



el Mâmilla accipiebat, quae res et hune aquaeductum Millo nominatiim esse 

 confirmât et, qua ex causa lacus nomen invenerit^ indicat. Ergo nomen Bir- 

 ket el Mâmilla non a temjilo, his in locis olim sito, quod Sancta Mamilla 

 appellabatur, ductum est '), sed contra templum nomen ab aqua Millo, haud 

 procul fluente, accepit. 



Qiiare quum aquaeductus, de quo quaeritur, aquam ad partem Zionis inter 

 septentriones et orientem solem spectantem, ubi domus regia Salomonis sine 

 dubio sita fuit-), aflferat, verba Josephi in Bell. Jud. 2, 17. 9 ^) ad eum for- 

 sitan spectent. 



Apud Syrum tamen idem aquaeductus extra Zionem coliocari videtur*). 

 His tamen verbis, ut opinor, ille nihil aliud dicit nisi Zionem infra aquae- 

 ductum, in latere Zionis septeutrionali positum, coaedificatum esse (cfr. 2 Sam. 

 5, 9: t-rr-a- sVi'-an ya (a^zo -■- p""!))- 



Hune ingentem Zionis aquaeductum opus Ezechiae forsitan esse ^) ex 2 

 Chron. 32, 30, ut mihi quidem videtur, concludi non potest. Quem locum^), ni 

 fällor, sic interpretari debemus, ut Elzechias, emissario superioris Gihonis tecto ''), 

 aquam ejus in Zionis latus ad occidentem spectans*^), non in Zionem ipsum, 

 quo per Millo jam antea venit, duxisse statuatur, Neque Ezechiae, hostibus 

 imminentibus, tam magnum aquaeductum exstruendi tempus fuit ^). 



Aquaeductum (Millo) autem a Saloraone exstructum eundem esse censeo 

 ac Salomonis'"), qui hodie vocatur. De quo Robinsonius ") ad hune modum 

 explicat: Der Aquäduct, der von Salomo's Teichen, und der diese versor- 



') Ut Ritteius in Erdkunde, 16 Th., p. 371, vult: Den Namen Birket el Mamilla er- 

 liielt das Wasserbecken von einer nahe gelegenen, längst zerstörten Kirche Sancta Mamilla 

 et cet. ^) Vid. Keilius, Die Bücher der Kön., pag. 72, adn. 1. ^) ö te agviiosvc 'Sva- 

 vlas mçl rov tijs ßaGihv.^s ccvXrjg tvçLnov Öialav^ävav aklöxirai. *) ot^vjj .to; j.jLao 

 fr^l::;.? ]1\^^\m ^ü) Ia^^c? (3^3Cn— ::-, NV-j-on— j'O n'^ao-a ^rj- p-",). Sic in 1 Chron. 

 11, 8. 5) vid. Keilius in die Bb. der Kön., pag. 324, adn. 2. ») anc -nyin^ H--- 

 t-fl-; -i-^Vb n3-ira—--Ji'üb D-iïï"'^- yrb'jn y,n-'i ^•q^-q a-Ji;-C:—r.ii ^) Conjici potest Eze- 

 chiam aquaeductum texisse, quia Jahve, Deo Israelis, non satis credidit. In tali opinione 

 posita esse videtur reprehensio ejus in Talmude (Pesachim 4, 9): "5 --" Nb tTiïX' '-" 

 ab- ivbrn i'n-; "c anc :b ■-■- ab- —zu ■jb'Qt ]-,:-::• ba^n br in-inb- ■)•::" 

 :"■; "•~ xb" 'jD''ja ■jC; ■O"'" ",'- "-"in g) Sic etiam Bertheauvius ad hunc locum: 

 „westlich von der Stadt David's", „da nach feststehendem Sprachgebrauche -r--; i^vb 

 dem Worte westwärts zur genaueren Bestimmung untergeordnet ist". Contra Thenius (ad 

 2 Reg. 20, 20): „auf der Westseite, zur Stadt Davids" et Keilius: abendwärts zur Stadt Da- 

 vids. 9) Aliter autem Keilius in Die ßb. der Kön. p. 324, adn. 2. '") Vid. Thenius, Die 

 Bb. der Kön., Taf. I. ") in Phys. Geogr. des heil. Landes, p. 284. 



47 



