Hepaticœ in Hihernia mense Jiilii 1813 lectœ. 469 



Hep. hor. -am. n. 130 (e Carolina meridionali), tarnen frondem eidem sequen- 

 tis simillimam. 



D. irrigua omnibus partibus est major, carpocepbalo irregulariter brevi- 

 terque fisso in radiis numerosioribus, supra perfecta vel fere piano et gla- 

 berrimOj lateribus tarnen radiorum remote breviusque setoso-pilosis, facie hori- 

 zontali ejus marginibus crassiore et ibi distincte cristatulo-elevata, ut e late- 

 ribus radiorum optime sit effigurata. Spori ejus ut in D. hirsuta, li. e. 

 ferruginei, tetrahedri^ minute denseque papillosi, elateres quoque simillimi. 

 — Frons intus compacta, sine uUis cavitatibus aeriferis. Cellulae interiores 

 sunt magnfe, inanes et non incrassatœ, esedem superficiales, et in facie antica 

 et postica frondis, tarnen sunt (in strato singulo) multo minores, irregulariter 

 rectangulares — trianguläres, nbique conformiter incrassatulje et cblorophylli- 

 ferse, ut structuram fere Ju?igermaniacearuin frondosarum (h. e. Biccardiœ 

 vel Pelliœ) habeat. Facies postica squamas nuUas, sed solas cellulas radi- 

 cales, intus Isevissimas vel clavulato-incrassatas, e callo mediano egredientes, 

 ostendit. Facies antica frondis nulla vestigia pororum possidet, densiuscule 

 est elevato-reticulata a cristulis tenuibus, angustis et concoloribus, qufe solura 

 in viva planta observari possunt; subvelutino-opaca videtur ob cellulas super- 

 ficiales in medio earum plus minusve abrupte nnipapillosas. Hie illic in 

 massa interiore sub strato antico frondis ad sunt cellulfe solitaria;, oblongae 

 et a globulo granuloso ( „zeUenkörper'-'- ) impletfe. Modo Metzger iœ, Riccar- 

 diœ etc. interdum rami e callo mediano in facie postica frondis euascuntur. 

 Pedunculus carpocephali spatio longo infra egressionem ejus in fronde con- 

 tinuatur, ut fasciculus teres et a cellulis, distincte et sat conformiter incrassa- 

 tulis et brunneis, compositus, qUcT cellulaî tamen ex eisdem ceteris parenchy- 

 maticis frondis male vel pessime effiguratse sunt, formam omnino eandem 

 habentes. 



3. L u n u I a r i a. 



Liehen sive Hepalica Ray. Syn. st. brit., 1 ed., p. 41 (1690). 



Dill. Hist. musc. p. 521, ii. 5, tab. 75, fig. 5 (1741). 

 Lunularia Mich. Nov. pl. gen. p. 4, tab. 4 (1729). 



Radd. in Op. sc. Bologna, 2, fasc. 12, p. 355, n. 1 (1818). 

 Marchanüa L. Sp. pl., 1 ed., 2, p. 1137, n. 3 (1753). 

 Bichominian Neck. Elem. bot. 3, p. 345, n. 1760 (1790). 

 Slaurophora Willd. in Mag. Berl. 3, P. 2, p. 101 (1809). 

 Sedgwickia Bowd. Exe. Mader. p. 35, c. ic. (1825); fide Nkes. 



60 



