Hepaticœ vi Hihernia mense Julii 1873 lectœ. 479 



Comit. Kerry, in rupibus humidiusculis montis Connor Hill (ster.), Kil- 

 larney, Glena, arborea (ster.), Cromaglown, copiose ad saxa, rupes et truncos 

 arborum (c. fr. jun.) et Tore Cascade, supra Thamnium (c. fr. jun.). 



Planta fertilis densius c?espitosa, ramosissima et plus minusve dense et 

 regulariter pinnata vel decomposita, eadem sterilis tarnen magis sparsa vel 

 gregaria et simplicior, interdum fere perfecte simplex. Rami maseuli semper 

 paucissimi, quum in perichaetio singulum pistillidium inclusum et antheridia 

 maxima sint. 



13. Lejeunea ovata (Hook.) Tayl. 



Bioica. — In speciminibus numerosissimis nulla antheridia inventa, sed 

 sola perichœtia apicalia in statu sterili. 



Jungermania serpyllißlia var. /3. ovala Hook. Brit. Jung., in textu ad tab. 42 (1816). 

 Pandulphinia serpyllifolia var. ß. ovata B. Gk. in Gray. Nat. arr. brit. pl. 1, p. 689 (1821). 

 Lejeunea serpyllifoUa var. y. ovata Nées. Nat. cur. Leb. 3, p. 264, min. p. (1838). 

 Lejeunea ovata Tayl. Mss. G. L. N. Syn. Hep. p. 376, n. 163 (1845). 



Comit. Kerry, supra Rhacomitrium fasciculare ad rupes humidas montis 

 Connor Hill (ster.), Killarney, Glena (ster.) et Cromaglown (Ç ster.) inter alios 

 muscos et ad corticem arborum et rupes, Muckross Demesne^ ad truncum 

 Fagi (ster.). Fere vulgarior videtur in Hibernia quam prjecedens. 



E praecedente distinguitur ampbigastriis triangulari-obcordatis, segmentis 

 rotuüdato-obtusis, eadem L. hamatifoliœ tarnen triangulari-semilunaria, seg- 

 mentis subulatis et inter se divergentissimis, folia hujus grosse serrata nee 

 integerrima, ut in illa. 



Jungermania ovata Dicks. Fase. pl. crypt Brit. 3, p. Il, tab. 8, fig. 6 

 (1793) „«V« ericetis sterilibus habitans'\ e delineatione originali Sowerbyi, 

 cum ceteris, in opere citato datis, nunc in British Museum asservata, quse 

 folia (lobum posticum?) acutiuscula et integerrima, ampbigastria (lobum anti- 

 cum?) tertiam partem foliorum, quoad magnitudinem, habentia, e caule paten- 

 tia et foliis adpressa, oblonga, acuta, colesulara apicalem ostendit, forsitan 

 sit Jung. Dicksoni Hook, male delineata et interpretata a ceteris in rebus 

 oculatissimo auctore; vix dubitanter ad Martinelfias pertinere non potest ob 

 colesulas ^.obovatas, apice laceras'-'-. Ad Lejeuneas nullo modo referenda est, 

 nobis judicantibus ex habitatione plantar, descriptione data et figura dissi- 

 raillima. 



Quid sit Riccia spuria Dicks. op. cit. fasc. 4, p. 20, tab. 11, fig. 16 

 (1801)? Pellia endiviœfoiia multoties grandior est, ramificatione plane alia, 



