536 S. O. Lindberg. 



femineas sparsse viguerunt. In fronde numerosissimse cavitates conspiciuntur, 

 nidi aviarii instar copiosa (6—15) antheridia oviformia et ciunamomeo-flava 

 continentes. 111. Micheli Nov. pl. gen. pag. 10 in diagnosi generis dixit: 

 ,,caj)sulœ quandoqiie in pla?itis floriferis, quandoque in non flor i fer is repe- 

 riiintur'' et re vera in tabula 7 suam A. majorem {= A. lœvem L.) dioicam, 

 sed A. minorem foliis etc. (= A. pimdatum L.) paroicam adumbrat. lUustr. 

 ScHMiDEL tamen in suis Icon. plant., 2 ed., 1, p. 72, in obs. 3 affirmât: 

 ,,scyphuli vix unquam in distinctis plantis occurnmf, sed continuata obser- 

 vatione cornicula demiim in iisdem frondihus seqimntur, in quibus prima 

 soli scyphuli adfueriinl; aliqui tamen mm ipsis cornicidis adhiic vigent aut 

 exsurgunt'-'- , in tab. 19 A. lœvem paroicam depingit, quod ill. Hedwig quoque 

 in Theor. generat., 2 ed., tab. 29 facit. 111. Hofmeister, vide ejus Iligh. Crypt. 

 p. 7, asserit: „/Ä<? position of the organs of fructification of Anthoceros is 

 not confined to ang definite points of the flat slem; both in A. Ijcvis and in 

 A. punctatus, groups of archegonia and antheridia are scattered about, ap- 

 parently without regularity.^'- Dioica A. dichotomus Rädd. in Att. accad. 

 Siena, 9, p. 239, tab. 4 (180S) quoque est, secundum optima specimina et 

 fertilia et mascula ad Napolin, Lago di Agnano, Mart. 1867 ab amicissimo 

 P. T. Cleve lecta. 



Stirps hibernica ad A. laciniatum Schwein. Musc. hep. Amer, septemtr. 

 p. 25, n. 4 (1821), referri debet, csespites ejus etenira sunt ad 1,5 dm. usque 

 lati, frons la^vissima et nigro-viridis, sporogonia 5—3 cm. alta, crassiuscula, 

 involucrura quoque crassum et elongatura, sed nullum discrimen spori ex 

 eodem A. lœvis iiivenire nobis contigit. In statu vivo verara A. lœvem per- 

 scrutari ad hoc tempus nulla opportunitas nobis prfebuit, qua causa discernere 

 nequimus, an A. laciniatas ex illa diversa sit, necne, experientissimus amicus 

 C. F. Austin tamen in suis Ilep. bor. -amer. p. 31, n. 123 b, sine uUa hse- 

 sitatione, ad A. lœvem ut varietatem majorem ejus conjunctas et A. carolinia- 

 num et A. laciniatum refert. Incertum etiamnunc restât sin varietas illa, 

 multifida dicta, A. punctati satis ut specics e forma typica abhorreat. 



In ipsa natura Anthocerotes melius inquiri bryophilis maximi moment! 

 est, specimina etenim in sicco corrugantur et in aqua vix revivescunt, ut sse- 

 pissime ad investigationem inutilia sint; banc ob rem exemplaria, a nobis 

 lecta. in spiritu concentrato asservantur. 



