— 21 — 



nieuwen aanplant behoeft te geven, geregeld jaarlijks met 

 't aftappen der boomen kan voortgaan. 



Eén zaak echter kan er vermoedelijk toe bijdragen om 

 de rentabiliteit van een WUlughheia /^rwa-aanplant te 

 verhoogen en wel deze: men verbinde met 't aftappen 

 der afgesneden lianen de bereiding van caoutchouc uit den 

 bast. Zooals bekend is blijft er in den bast van getapte 

 boomen een niet onaanzienlijke hoeveelheid caoutchouc 

 achter. Breekt men bijv. een stuk bast door, dan ziet men 

 zeer duidelijk een fijn stelsel van evenwijdige elastische 

 draden, die bij sommige caoutchouc leverende boomen soms 

 de stukken na het doorbreken nog aan elkaar vasthouden. 

 Stampt men een stuk bast in een mortier tot fijn poeder, 

 dan balt 't grootste gedeelte van de caoutchouc zich samen 

 en laat zich vrij gemakkelijk van 't grootste gedeelte van 

 't poeder scheiden, zooals ik bij mijne in het Jaarverslag 

 van 's Lands Plantentuin over 1898 vermelde proeven o. a. 

 voor Hevea brasüiensis-hsist aantoonde. 



Geheel berustend op dit beginsel, heeft men in Singapore 

 een fabriek opgericht waar bast van verschillende lianen, 

 na een voorafgaande behandeling met chemicalieën, me- 

 chanisch op caoutchouc wordt verwerkt. Het product, 

 dat in groote lappen uit de machine komt, schijnt in 

 Europa gemakkelijk afnemers te vinden. 



De moeielijkheid is echter genoegzame hoeveelheden bast 

 te krijgen, want 't is wel duidelijk, dat, wanneer de vind- 

 plaatsen te ver van waterwegen verwijderd zijn, de trans- 

 portkosten op den verzamelden bast te zwaar drukken. 

 Kon men echter zulk een fabriek met een aanplant verbin- 

 den, dan zou er natuurlijk veel gewonnen zijn, omdat men 

 uit een nu waardeloos product, zonder te hooge kosten, nog 

 aanzienlijke hoeveelheden caoutchouc zou kunnen bereiden. 



