— 22 — 



IX. "WlLLüGHBEIA TENUIFLORA DyER. 



Haast niet minder verspreid over een uitgestrekt gebied, 

 treft men in de bosschen van Siimatra en Borneo een 

 andere klimplant aan, eveneens tot het geslacht Wilhighbeia 

 behoorende. Yan de vorige onderscheidt zij zich door 

 hare grootere bloemen en niet minder door de aanzienlijke 

 afmetingen harer meer peervormige vruchten, die vrij 

 groote zaden bevatten. Ook in de nervatuur der blaren 

 verschilt deze Willuglibeia van W. firma] terwijl bij de 

 laatste de nerven- een scherpen hoek vormen met de hoofd- 

 nerf staan zij bij deze bijna loodrecht er op. Onder den 

 naam Getah gitaan stond een exemplaar ervan in den 

 Botanischen Tuin te Buitenzorg; de plant was afkomstig 

 uit de Padangsche Bovenlanden. 



In 1882 werden een aantal zaden van die plant ge- 

 wonnen en in den Cultuurtuin uitgezaaid. Toen de daar- 

 uit gekweekte planten bloeiden en vrucht droegen had Dr. 

 BoERLAGE de welwillendheid ze op mijn verzoek te deter- 

 mineeren. Ze bleken Wülughbeia tenuiflora Dyer te zijn. 

 Bijna overal waar men Wülughbeia firma onmoet vindt men 

 ook exemplaren van W. tenuiflora^ heel dikwijls in eikaars 

 onmiddellijke nabijheid. Ook bij deze plant is het aantal 

 namen waaronder men haar aantreft legio. In het hier- 

 onder geplaatste lijstje vindt men eenige inlandsche namen 

 opgegeven. Ik moet hierbij opmerken, dat het volgens 

 Dr. BoERLAGE waarschijnlijk is, dat onder de in verschillende 

 streken gevonden planten ook variëteiten voorkomen. 

 Tahooi gitan Toelang ba wang (Lampongs) 



„ itam Grens Kroë „ 



Gitan palau minjak Loeboeq Gedang (Pad. bovenl.) 

 Lamboe „ „ ( „ „ ) 



Gitan ngarik Loeboeq Sikaping ( „ „ ) 



1) Twee hier geoogste vruchten bevatten te zamen 70 zaden, die in 

 verschen toestand 542 gram wogen. 



