— 55 — 



dende en kleinere of geen bloemen voortbrengende twijgen te ver- 

 deelen. Zoodra dit het geval is, snijdt men ze tot op eenige oogen 

 beneden de vertakkingen, in. Te lange takken kunnen onmid- 

 dellijk na den bloei van den top ingekort worden. Ontstaan er 

 op een punt meei'dere takken, dan snijdt men alle op den sterksten 

 of dien, welke de gunstigste plaats heeft, na weg. Bij sommige 

 rozen moet men evenwel voorzichtig zijn; zoo vormen soorten als 

 Mad. Moreau, Paul Neyron e. a. steeds lange takken, die voorna- 

 melijk aan de toppen bebladerd zijn ; zulke zou men zeker te 

 gronde richten, als men ze geregeld inkortte. Andere, b. v. l'Elé- 

 gante, maken weinig sterke takken, doch daarentegen een groot 

 aantal korte takjes, die geregeld bloeien; ook deze moet men niet 

 te veel snijden. 



Hetzelfde geldt voor klimrozen, b. v. Maréchal Niel. Als regel 

 moet men aannemen, evenals bij het verplanten, de rozen niet te 

 snoeien, terwijl zij in den groei zijn. 



Om verwaarloosde planten weer in een goeden toestand te brengen, 

 is het eenige middel de zwakke en zieke stengels geheel te ver- 

 wijderen en de andere alle kort in te halen, ook al vindt men het 

 op het oogenblik misschien jammer eenige mooie takken weg te 

 snijden. Dat men tevens voor goeden grond te zorgen heeft, 

 spreekt van zelf. 



Zoowel de bladeren als de bloemen der rozen hebben te lijden 

 van verschillende soorten kevers, sprinkhanen, rupsen, enz.; het 

 eenige wat hieraan te doen is, bestaat daarin, dat men zijn planten 

 geregeld naziet en de vijanden vernietigt. Sohildluizen kunnen met 

 een borsteltje of iets dergelijks verwijderd worden, terwijl de weeke 

 bladluizen gemakkelijk gedood worden door bespuitingen met tabaks- 

 of rarakwater. Dit laatste is ook een goed middel om, door begie - 

 ting van de aarde, de wormen uit de potten te verwijderen. Ove- 

 rigens is een krachtige groei het voornaamste voorbehoedmiddel 

 tegen verschillende ziekten. 



-S'. 



