— 59 — 



tns, Say, Bhipicephalus decoloratus, Koch en Rhipicephalus australis, 



FULLER, 



Door deze omstandigheid en door de afbeeldingen, waarvan de Heer 

 FuLLER zijne mededeeling vergezeld deed gaan, werd het onderzoek 

 betreffende de teken van Nederlandsch Indië aanmerkelijk be- 

 spoedigd, daar het mij bleek, dat de tekensoort, die in deze streken het 

 meest algemeen voorkomt, dezelfde is als de Australische en dat zij 

 bijgevolg den naam moet dragen van Rhipicephalus auHtralis Füller. 

 Eene beschrijving dezer soort moge hier volgen. 



Wanneer de jonge die- 

 ren (Fig. 1) tevoorschijn 

 komen uit de eieren, die 

 door de rijpe wijfjes ten 

 getale van vele duizen- 

 den worden gelegd, zijn 

 zij rood van kleur en 

 nauwelijks * / ^ mM. groot. 

 De mondwerktuigen zijn 

 dan naar verhouding veel 

 grooter dan later. De 

 pooten zijn zes in aantal, 

 lang en aan het einde 

 voorzien van twee klau- 

 wen en een zuignapje. Zij bewegen zich zeer vlug. 



De volwassen mannetjes (Fig. 2) zijn 'bruin van 

 kleur en bereiken eene lengte van P/a mM. De 

 geheele rugzijde van het lichaam is met een 

 chitineus schild bedekt, terwijl aan de buikzijde 

 twee langwerpige, chitineuse schilden aan weerszij- 

 den van de anale opening worden aangetroffen, 

 die in Fig. 3 bij zeer sterke vergrooting zijn afge- 

 beeld. In deze afbeelding is ook zichtbaar, dat 

 zich aan het achtereinde van het lichaam een 

 hoornachtig, staartvormig uitsteeksel bevindt. Een 

 dergelijk uitsteeksel ontbreekt geheel bij de Araerikaansche 

 Rhipicephalus annulatus, Say. 



Fig. 1. Een pas uit het ei gekomen exemplaar 

 van B. australis, Fuller. Vergrooting 20. 



Fig. 2. Vol- 

 wassen manne- 

 tje Tan R. aus- 

 tralis, FüLLER. 

 Vergrooting 4. 



