— 66 — 



Daarbij zal alleen gelet worden op de cultuur en berei- 

 ding der peper; wat de botanie, handel en geschiedenis 

 aangaat, worde de lezer naar de werken verwezen die 

 over die onderwerpen handelen. 



Vooraf dienen te gaan, eenige opmerkingen over de 

 physiologie der peper, daar zonder deze de intensieve 

 pepercultuur niet goed te verstaan en de reden en betee- 

 kenis der verschillende bewerkingen niet te begrijpen is. 

 In deze onbekendheid met den aard en groeiwijze der 

 peper is de hoofdreden te zoeken waarom zoovele dwaal- 

 begrippen ontstonden. 



De peper heeft een betrekkelijk zwak wortelgestel, dat 

 nimmer diep in den bodem dringt. Te meer is dat het 

 geval bij die planten, welke, zooals bij de cultuur bijna 

 uitsluitend gebruikelijk is, uit stekken worden gekweekt 

 en die dus een eigenlijken hoofd wortel missen. Het ge- 

 volg hiervan is dat de geheele cultuur er in de eerste 

 plaats op ingericht moet zijn, om dat wortels tel zooveel 

 mogelijk te ontwikkelen en om de bovenste grondlaag 

 in zoo gunstig mogelijken toestand te brengen voor den 

 groei en de voeding der plant. Eene diepe grondbewerking 

 tijdens den groei der peper is niet toegelaten, daar hierbij 

 de wortels te veel te lijden hebben. Het geheele onder- 

 houd van den bodem moet slechts bestaan in het onkruid- 

 vrij houden ; hoogstens mag de oppervlakte een beetje 

 losgemaakt worden. 



De peper is eene klimplant, die zich door hechtwortels 

 aan allerlei voorwerpen, liefst boomstammen, vasthoudt 

 evenals dat met klimop het geval is, echter met dat onder- 

 scheid dat bij klimop hechtwortels over de geheele lengte 

 der stengels te voorschijn komen, terwijl bij de peper deze 

 uitsluitend aan de knoopen worden aangetroffen. Ligt de 

 peper op of in den grond, zoo onstaan daar ter plaatse ge- 

 wone wortels. Men heeft wel beweerd dat hechtwortels 

 uitsluitend ter bevestiging van deze plant dienen. Een 



