— 73 — 



veroorzaken. Men schuift het mes bij eiken knoop tusschen 

 de hechtwortels en de paal in en maakt hen zoodoende 

 los. Bij de laatste knoop moet men zorgen dat de stek 

 niet plotseling losvalt en sterk gebogen wordt, daar hier- 

 door licht een dikwijls nauwelijks zichtbaar scheurtje in 

 den bast ontstaat. Men brengt de stek nu in verticale 

 richting, met het oudste einde naar boven, dat men in 

 den linkerhand houdt. Het stukje van het oudste lid, dat 

 nog overgebleven is, snijdt men nu zoo dicht mogelijk bij 

 den knoop weg. Het doel hiervan is om te beletten dat 

 zich daar in den grond eene groote rottende massa zal 

 vormen voordat de wortels der peper goed ontwik- 

 keld zijn. Het gevolg zoude wezen, dat die rotting zich 

 in de richting van de circulatie voort zoude planten en 

 de geheele stek of althans eenige leden daarvan te gronde 

 gaan. In de Lampongsche districten neemt men de stekken 

 zeer lang en laat dan dit oudste gedeelte, bij het plan- 

 ten, buiten den grond uitsteken, een zeer goede maat- 

 regel, maar die niet strikt noodig is. Wanneer eene 

 stek nog 7 leden heeft kan dit als voldoende beschouwd 

 worden. 



De takken die nog aan de stek zitten, worden nu ook 

 weggesneden op de twee jongste na. Hierbij is het niet 

 noodig zoo kort mogelijk bij den knoop af te snijden 

 daar de sapomloop in het stompje dadelijk ophoudt en 

 dus voortplanting van het rottingsproces voorbij den knoop 

 niet te vreezen is. Wel is dit het geval met elke verwon- 

 ding, die toevallig aan het stengelgedeelte ontstaan is, van- 

 daar dat stekken met zooveel zorg gehanteerd moeten 

 worden en men bij voorkeur de middaguren besteedt om 

 ze te snijden. Zij worden dan in de schaduw bewaard 

 tot den laten namiddag of totdat de regen invalt. Dan wordt 

 bij elke staak een stek in de plantgeul gelegd zoodat de 

 twee takken den staak vorksgewijze omvatten en nu de 

 kuil met aarde aangevuld. 



Den volgenden ochtend moet de stek door beschaduwing 



