— 80 — 



waaronder ammonia, opgenomen hebben zoodat dus in 

 tanah bakar tevens eene stikstofbemesting gezien moet 

 worden. 



Als regel geeft men drie a vier malen per jaar tanah 

 bakar, telkens circa 1 5 kilo per plant, daarbij begint men 

 eerst het aangeaarde gedeelte der plant goed schoon te 

 maken. 



Op plaatsen, waar dit gemakkelijk te verkrijgen is wordt 

 ook wel met vischafval en bedorven visch gemest, men 

 beweert dat dit voor de peper eene uitstekende mest is. 

 Onze kennis van de bemesting der peper is echter nog 

 hoogst onvolledig. Bij die ondernemingen, waar met de 

 cultuur van peper ook die van gambir verbonden is, strooit 

 men de uitgekookte gambirbladeren in eene niet al te dunne 

 laag tusschen de peper. Het is echter de vraag of dit 

 wel als bemesting aangemerkt kan worden. Wel wordt 

 op deze wijze niet veel humus nieuw gevormd, de aan- 

 wezige wordt er echter door geconserveerd, daar de bo- 

 venste aardlaag nu niet meer aan den directen invloed 

 van regen en zonneschijn is blootgesteld, ook zal de sterke 

 verdamping bij langdurige droogte wel beperkt worden. 

 Een zeer groot voordeel is, dat het onkruid geheel onder- 

 drukt wordt en verder onderhoud van den bodem dus 

 niet noodig is. 



Op enkele plaatsen in Riouw zouden, naar mij medege- 

 deeld werd, de Chineezen, bij gebrek aan gambirbladeren 

 ditzelfde bereiken door alang-alang stroo in den tuin uit te 

 spreiden <mi dit op de wijze van een krammat vastte steken. 



Omtrent oogst en l)ereiding valt nog het volgende op 

 te merken. 



Het hangt geheel van de prijzen af wat voordeeliger 

 zal zijn, witte of zwarte peper te bereiden. Voor witte 

 peper zijn vracht en verpakking goedkooper. Daarentegen 

 wordt zwarte peper jonger geoogst, de plant wordt daar- 

 door zeer gespaard. Wel is het gewicht van de groene 



