— 93 — 



namelijk over de pas gelegde zoden, een goede hoeveelheid 

 zandachtige fijngemaakte aarde te strooien en als het niet 

 voldoende regent, dit zwaar te begieten. Op deze wijze 

 worden alle openingen tusschen de zoden met fijne aarde 

 gevuld en krijgt men eene gelijke oppervlakte. Toch kan 

 men het mooiste grasveld krijgen door het beplanten van 

 het terrein met eene daarvoor geschikte grassoort, indien 

 men zulks goed uitvoert zooals boven is aangegeven, be- 

 staat al het gras uit eene soort, waardoor het mooier is 

 dan een uit te vele soorten samengesteld grasveld. De 

 zoden daarentegen bestaan uit eene verscheidenheid van 

 grassen, die niet allen even fraai voor het doel zijn, en het 

 gaat niet spoedig om die er uit te trekken, zulks kan eerst 

 langzamerhand geschieden. 



Ook het onderhoud van het gazon vordert veel zorg, 

 onder de planten, die spoedig van droogte te lijden hebben 

 behooren ook de grassen, al gaan ze niet zoo spoedig dood, 

 en blijven gewoonlijk zelfs bij langdurige droogte, de on- 

 deraardsche stengeldeelen een latent leven leiden, dat spoe- 

 dig na de eerste regens weer blijken van werkelijk leven 

 begint te geven, toch wordt het gras spoedig dor. In streken, 

 waar het veel regent of waar het dikwijls nevelachtig en be- 

 wolkt is, zijn de grasvelden veel frisscher dan in drogere 

 streken, en bij een oostmoeson die eenige maanden achtereen 

 aanhoudt, is het hier vrij wel onmogelijk, mooi, frisch gras te. 

 hebben. Het is dan maar beter ons in den winter te denken, 

 dan is in Nederland de tuin ook niet aanlokkelijk. Duurt de 

 droogte echter niet lang, dan kan er wel wat aan gedaan wor- 

 den. In de eerste plaats wordt dan de moeite van het diep om- 

 werken van den grond beloond, in deze diepere grondlagen 

 die veel langer vochtig blijven, kunnen de graswortels door- 

 dringen en aan hunne behoefte aan water voldoen. Ook 

 door gieten kan men eenigszins helpen. Men vergete ech- 

 ter niet, om, als men giet, zulks overvloedig te doen, schrale 

 of matige besproeiing waarbij het water slechts ondiep in 

 den grond dringt is nadeelig; men moedigt daardoor het 



