DE KLAPPER, 



COCOS NUCIFERA L. KALAPA. 



(vervolg). 



Hebben wij in het vorige hoofdstuk in hoofdzaak allerlei 

 bijzonderheden omtrent de klapperteelt op Ceylon mede- 

 gedeeld, wij kunnen nu aan de hand van den, met den 

 Indischen landbouw goed bekenden, Controleur B. B. de Bie, 

 nagaan, hoe het met die cultuur op Java staat ; de mede- 

 deelingen gelden natuurlijk slechts de teelt, zooals die door 

 Inlanders gedreven wordt; op Java bemoeit de Europeaan 

 zich nog slechts bij uitzondering met klapperteelt. 



Dat de Inlander dikwijls eenige aanmoediging noodig 

 heeft om iets voor de toekomst te doen, weten we allen en 

 juist is de klapper eene plant, die eerst in de toekomst pro- 

 duct geeft. De eerste 6 a 9 jaren en op minder geschikte 

 terreinen nog langer tijd, heeft de klapper noodig om zich 

 te ontwikkelen; eerst dan begint hij vruchten te dragen 

 en gaat daarmede voort tot het einde, dat door sommigen 

 op 80 jaren, door anderen nog veel hooger geschat wordt. 



Yroeger bestond in de Preanger en ben ik wel ingelicht, 

 ook elders, de goede gewoonte, dat iedere landbouwer, die 

 een huwelijk wenschte aan te gaan, een of twee gekiemde 

 klappernoten aan den geestelijke moest toonen, ten einde 

 die na afloop der plechtigheid te planten. 



Het nut van dergelijke aartsvaderlij ke gewoonten ligt 

 voor de hand, want een vruchtdragende klapper is voor 

 den Inlander een voortdurende bron van inkomsten en als 

 zijn erf ruimte genoeg aanbiedt om er veel te planten, 

 kan hij er gemakkelijk een bestaan in vinden. 



Het nuttigste deel van de vrucht zegt de Bie is wel 



Teysm. XI 8 



