— 123 — 



weten we, dat de z. k. heedjoh voor de cultuur het 

 beste is. Mogelijk zouden we hier nog proeven kunnen 

 nemen met de beste variëteiten van Ceylon of met de 

 zoogenoemde k. Bali, waarvan we echter weinig anders 

 weten dan dat hij bijzonder groote vruchten levert; van 

 de productiviteit of het ohegehalte van laatstgenoemde 

 soort heb ik niets kunnen vinden 



In het tijdschrift der Nederlandsche Maatschappij van 

 Nijverheid No. 1, 1891 komt een belangrijk opstel voor 

 van de hand van den heer A. Gijsberts, gewezen Resident 

 der Wester Afd. van Borneo. Men ziet daaruit, welk een 

 verbazende vlucht de klapperkultuur in de Kapoeas Delta 

 genomen heeft. 



Ik ben zoo vrij een een ander uit genoemd opstel onder 

 de oogen mijner lezers te brengen. „De Landstreek gele- 

 gen tusschen de Poengoer en de Kapoeas-ketjil, thans be- 

 kend onder den naam van Afd. Soengei kapak, is in tegen- 

 stelling met de naburige streken druk bewoond en met tal 

 van klappers beplant. Toen ruim honderd jaar geleden de 

 arabier Sjarief Abdoel Rahman, een berucht zeeroover, ver- 

 want aan het vorstenhuis van Mampawah, Pontianak 

 stichtte, deed hij zulks met medewerking van eenige rijke 

 voorname Boegineezen, die zich te Mampawah gevestigd 

 hadden en daar het beroep van zeeroover- handelaar uitoefen- 

 den en ontevreden over het bestuur aldaar wel genegen 

 waren, dat land te verwisselen met een ander, waar aan 

 hun en hunne nakomelingen door Abdoel Rahman, vrij- 

 dom van belasting werd toegezegd. 



Deze Boegineezen en hunne afstammelingen hebben het 

 meest bijgedragen tot de tegenwoordige ontwikkeling 

 van Pontianak. Nadat de hoofdplaats van dat rijkje opge- 

 bouwd was, begon men al spoedig behoefte te gevoelen 

 aan vermeerdering van inkomsten, daar de zeeroof niet 

 altijd genoeg opleverde, om in alle behoeften te voorzien. 



