— 125 — 



geering verlof en middelen verkregen had, derwaarts een 

 voor militairen begaanbaren weg aan te leggen, kwam in 

 den stand van zaken langzamerhand verandering. 



Onder voorgeven, dat een kanaal van Pontianak naar 

 het zuiderzeestrand, den aanvoer van kokosnoten zou 

 vergemakkelijken, werd de medewerking van het Inlandsch 

 zelfbestuur ingeroepen en verkregen en kwam het kanaal 

 en een goeden landweg daarnaast, na vijf jaren zwaren 

 arbeid tot stand. 



Eenige jaren later plaatste de Regeering een Europee- 

 schen ambtenaar te Soengei kakap, het middenpunt van 

 den kokoshandel, waardoor de toestand nog meer verbeter- 

 de, veiligheid van personen en goederen meer verzekerd 

 werd en de aanplant van kokosnoten zich ongestoord kon 

 uitbreiden, terwijl aan de arbeiders een zeker vast deel in 

 den winst werd toegekend. 



Een groot aantal Boegineezen toch, in vroeger jaren van 

 Celebes als slaven aangebracht, hadden langzamerhand 

 door noeste vlijt en arbeidzaamheid zooveel weten te ver- 

 dienen, dat zij zich na de vestiging van het Europeesch 

 bestuur, hetwelk geen slaven, maar slechts pandelingen 

 duldt, voor een zekere som konden vrijkoopen. 



Deze lieten op hunne beurt weder hunne familieleden 

 overkomen, zoodat zich thans (1890), tusschen de Poeger 

 en de Kapoeas Ketjil eene Boegineesche bevolking bevindt 

 van meer dan 10.000 zielen, waarvan er velen zijn, die 

 zich in een betrekkelijke welvaart verheugen. 



Al deze lieden houden zich bezig met de cultuur van 

 den kokospalm, waarvoor het land bij uitstek blijkt ge- 

 schikt te zijn, zoodat thans dit betrekkelijk kleine stukje 

 van de groote Kapoeas-delta kan gerekend worden tot de 

 best bebouwde gedeelten der Residentie Wester-Afdeeling 

 van Borneo. Meer dan twee millioen kokospalmen staan daar 

 in den grond en werpen voor het grootste gedeelte vruch- 

 ten af en nog steeds gaat men voort met aanplant van 

 dezen winstgevenden palm. 



