- UI — 



Zoo zullen dus de talrijke variëteiten van vruchten en 

 bloemen van toevallige bestuiving afkomstig zijn. Zoo 

 kon men in den tuin van Thomas Fairchild een plant 

 bewonderen, die noch Dianthus barbahis^ sweet William, 

 noch D. caryophyllus carnation was, maar van beide 

 wat had, zij werd verkregen uit de zaden van eerstge- 

 noemde, die met het stuifmeel van de laatste bevrucht 

 was. Tot zoover Bradley. 



Hier hebben we dus de eerste kunstmatig verkregen 

 bastaard en het is bewonderenswaardig, dat deze verkregen 

 werd 40 jaar voor dat Kölreuter zijn zorgvuldige goed 

 geslaagde proeven nam. Fairchild was de vriend en mede- 

 arbeider van Phiiipp Miller, die zich met een klein aantal 

 natuuronderzoekers vereenigde tot de „Society of gar- 

 deners". Hij wordt in het aangehaalde werk van Bradley 

 een man van algemeene kennis genoemd, die veel belangrijke 

 proeven met de kuituur van planten nam. Hij was handels- 

 kweeker in Hoxton en bezat een der grootste kweekerijen 

 van Engeland, hij was een der grootste druivenkweekers en 

 bezat een wijnberg in Hoxton (1722). Hij overleed in 1729. 



Van af dien tijd tot Linnaeus in het jaar 1759, hoorde 

 men niets van het systematisch kweeken van hybriden. 

 Deze groote Zweedsche natuuronderzoeker had in zijn tuin 

 een Tragopogon^ die hij veronderstelde eene hybride te zijn, 

 ontstaan uit T. pratensis en T. porrifolius ; ten einde zich 

 zekerheid te verschaffen bracht hij het stuifmeel van den 

 eerste op den stempel van den laatste over, waaruit hij 

 werkelijk de bastaard verkreeg. 



Terzelfdertijd begon Kölreuter omstreeks het jaar 1760 

 zijne belangrijke proefnemingen, die jammer genoeg spoedig 

 in vergetelheid geraakten. 



Eenige jaren later namen de heeren Thomas Andreas 

 Knight en Dean Herbert het werk weder op ; met welk 

 buitengewoon succes, is bekend genoeg. 



Er kwam echter tegenkanting, de vooroordeelen en vooral 

 de godsdienst begonnen zich tegen de hybridisatie te ver- 



