— 158 — 



achtige tint aannemen, die op de markt minder gezocht is. 



Zoo weinig mogelijk mag de vezel met de handen in 

 aanraking komen, zij wordt daardoor allicht wat verward 

 en minder waardig. 



In Yucatan verpakt men de hennep in balen van 14 tot 

 16 aroba, één aroba is 12 KG-., in de laatste drie jaar zijn 

 uit Progresso 1.275.000 balen van 150 KG. vervoerd, de 

 middenprijs was f 354. — 



De bereiding der vezel komt in Yucatan op / 48. — tot 

 / 72. — per ton, daarbij komen nog de verschepingskosten, 

 uitvoerrechten enz. op ongeveer / 14. — per ton. Aan 

 nevenproducten zooals alcohol uit het sap der bladeren enz. 

 wordt nog geen aandacht" geschonken. 



Yolgens de noteeringen van de firma Ira A. Kip & Co. 

 te New York, de oudste en voornaamste handelaar in het 

 artikel, waren de prijzen van 1880 tot 1899 als volgt. In 

 1880 — f 324.—; in 1881 — / 336.—; in 1882, — /■336.— 

 in 1883 — t 334.—; in 1884 — / 252.—; in 1S85 — ƒ228.— 

 in 1886 — /"252.— 1887 — / 396.-, in 1888 — /444.— 

 1889 f 630.—, 1890 — / 360.—, 1891 — ƒ312.—, 1892.— 

 ƒ264.—, 1893 — 240.—, 1894 — ƒ 204.— , 1895 — ƒ138.— 

 1896 — ƒ 192.—, 1897 — 150.—, 1898 —ƒ456.—, 1899 — 

 ƒ 468. — , alles per ton. 



De laatste prijzen zijn weer over de ƒ 500. — per ton, 

 dit is veel te hoog ; de oorzaak daarvan is het gebrek aan 

 Manilla-hennep; door al de ellende van den oorlog is de 

 uitvoer van het laatste artikel zeer afgenomen en in het 

 hierdoor ontstane gebrek aan vezel moet de sisal voorzien. 



De buitengewoon hooge prijzen die in 1889 betaald wer- 

 den, waren te wijten aan eene ongehoorde concurrentie 

 tusschen twee groote Amerikaansche Maatschappijen, de 

 jj United States cordage Trust in New York", en de „Na- 

 tional cordage Trust" terzelfder plaatse. Toen het niet 

 meer ging en de opgestapelde sisal plotseling in groot e 

 hoeveelheden aan de markt kwam, daalden de prijzen 

 plotseling en kwamen zelfs op ƒ 126. — per ton. De ge- 



