— 206 — 



Fis:. 2 



Fig. 2. Anoplocnenüs (Mictis)gros- 

 sipes, F. Xo. 37 van het E. O. l).Af- 

 beelding, iets meer dan natuurlijke 

 grootte, naar een levend exemplaar. 

 Lengte 24 — 27 mM.; de man- 

 netjes verschillen in grootte weinig 

 of niets van de wijfjes. Algemeene 

 kleur vaal grijsachtig bruin aan 

 de bovenzijde, iets meer geelach- 

 tig aan de onderzijde. Het eindlid 

 der sprieten en het chitineuse ge- 

 deelte der voorvleugels zijn iets 

 lichter van tint dan het overiffe. 

 -De kop is vrij klein en de snavel 

 komt in teruggeslagen toestand niet 

 verder dan tot de inplanting van het 

 middelste paar pooten. De thorax is hoog en flauw overlangs gestreept. 

 De dijen der achterpooten zijn vooral bij de mannetjes sterk gezwol- 

 gen en van een paar stevige tandvormige uitsteeksels voorzien. 



Eveneens een zeer algemeene Langwants, die vooral op kadjang- 

 soorten is te vinden en dikwijls schadelijk wordt. 



Fig. 3. Lepiocorisa aaita, 

 TnuxB , over geheel Java als Wa- 

 hing yuiKjit bekend. No. 35 van 

 het E O. Afbeelding, 7 maal ver- 

 groot, van de kleinste, tot heden 

 bekend geworden larve, naar een 

 exemplaar, gevonden op eene sa- 

 wah in de nabijheid van Buitenzorg. 

 De wijze van voortplanting van 

 den walang sangit, een der meest 

 gevreesde rijstvijanden, verkeert 

 nog steeds in het duister. Tal- 

 rijke proeven, genomen onder voor- 

 zorgen, waardoor de natuurlijke 

 omstandigheden zoo getrouw mo- 

 gelijk werden nagebootst, hebben 



1) Met dezp letters zal ik ook in het vervolg het hierboven ge- 

 noemde deel XXII der »Mededeelinsen" aanduiden. 



Fijr. 3. 



