— 209 — 



viltachtige stof. Daar Schoenohius bijnmctiferus, evenals de meeste 

 Lichtmotten, des avonds door lamplicht wordt gelokt, vindt men 

 hare eihoopjes dikwijls tegen de muren der woningen, tegen 

 sierplanten binnenshuis en tegen allerlei voorwerpen. 



Na verloop van eene week komen de jonge rupsen uit; deze 

 laten zich weldra aan een zelf gesponnen draad een eindweegs 

 afzakken en door den wind medevoeren, totdat zij op eene plant 

 terecht komen, die in hun smaak valt. 



Eerst vreten zij aan de bladeren; daar zij slechts een gedeelte 

 van het bladmoes wegvreten en de harde opperhuid der ééne zijde 

 overlaten, ontstaan er aan de bladeren half doorschijnende plekken, 

 die hunne aanwezigheid verraden. 



Na verloop van eenige dagen dringen zij den stengel binnen; 

 zij boren zich door de bladscheden heen en vreten in beneden- 

 waartsche richting verder, totdat zij in de onderste geledingen 

 van den stengel komen. Gedurende dezen tijd begint de plant te 

 kwijnen; zij wordt geel en vormt een groot aantal uitloopers. 



In het benedenste gedeelte van den stengel vreet de rups zich 

 eene vrij groote ruimte en, als zij geheel volwassen is, maakt zij 

 eene opening naar buiten, die echter door een dun spinsel weder 

 wordt gesloten. Daarna verpopt zij zich. De lichtbruine pop blijft 

 8 — 10 dagen in dien toestand en de uitkomende vlinder baant zich 

 daarna gemakkelijk een weg naar buiten door de vooraf gereed 

 gemaakte opening, die hooger ligt dan de verblijfplaats der pop. 



De geheele ontwikkeling van het insect neemt een tijdsverloop 

 van zes weken in beslag. Neemt men in aanmerking, dat de vlin- 

 ders onmiddellijk na het uitkomen tot voortplanting en tot het 

 leggen van eieren geschikt zijn, dan is het duidelijk, dat ééne paddi- 

 generatie door meerdere rupsengeneraties kan worden aangevallen. 

 In het algemeen valt echter in het optreden van dit insect geene 

 periodiciteit waar te nemen, althans niet in West-Java. Dit heeft 

 wel in de eerste plaats hierin zijn oorzaak, dat voor het aanplanten 

 van rijst geen bepaalde tijden bestaan, maar zelfs naburige streken 

 in dit opzicht verschillen. In de tweede plaats heeft de invasie 

 in het rijstgewas geleidelijk plaats. "Wanneer er geen paddi te 

 veld staat, zoekt de rups een goed heenkomen in andere grasach- 

 tige planten en het laat zich hooren, dat de ontwikkelingsduur 

 van de individuen dezer tusschengeneraties nogal uiteen kan loopen 

 zoodat de vlinders die met hunne eieren weder paddi zullen in- 



