— 211 — 



zij zich zelve door hare naar links en rechts krommende bewegingen 

 wegslinj^ert. Het kan wel niet anders, of een in zoo grooten ge- 

 tale optredend diertje moet schadelijk zijn, al is die schade moeie- 

 lijk te taxeeren. Aan eene, met gegronde hoop op goeden uitslag te 

 voeren bestrijding van een zóó algemeen veispreid insect valt bijna 

 niet te denken. Indien het mogelijk was, over geheel Java gedurende 

 ééne maand alle aangetaste bladeren beneden het opgerolde gedeelte 

 af te snijden en to verbranden, zou zeer zeker de plaag voorloopig 

 verdwenen zijn. Men maakt zich echter niet aan pessimisme schuldig, 

 wanneer men deze mogelijkheid ernstig in twijfel trekt. 



Fig. 6. Ntpïiphula stagnulis, Zell. 

 (N. depunctali^, Guen.^ Afbeelding 

 van het vlindertje, bijna tweemaal 

 vergroot, naar een te Buit en zorg ge- 

 vangen exemplaar. 



Het vlindertje is helder wit; op 



de voorvleugels komen een paar 



in de afbeelding zichtbare, zwarte 



stipjes voor, terwijl de overige tee- 



keningeu op de vleugels licht rood- 



Fig 6. bruin zijn. Het fijne lijntje, dat 



langs den buitenrand der vleugels, aan den binnenkant der 



witte vleugelfranje loopt, is gewoonlijk iets donkerder roodbruin 



van kleur. 



De rupsen van dit zeer algemeene vlindertje, dat evenals de beide 

 vorige, hierboven besproken soorten, dikwijls op het lamplicht 

 afkomt, leven eveneens parasietisch op de rijst en zijn merkwaardig 

 door hare afwijkende levenswijze en daarmede in verband sfaanden 

 lichaamsbouw. Deze laatste openbaart zich uitwendig hoofdzakelijk 

 in de aanwezigheid van een groot aantal, tot bundels vereenigde 

 haarvormige organen, welke bundels in zes overlangsche rijen over 

 nagenoeg de geheele lengte van het lichaam zijn geplaatst. Daar 

 deze haarvormige organen onregelmatig gekruld zijn, heeft de rups 

 een min of meer ijl-donzig voorkomen. Overigens is zij bleek 

 geelgroen van kleur. 



De hier beschreven organen vervullen physiologisch waarschijn- 

 lijk de rol van kieuwen; van de gewone wijze, waarop rupsen en 

 insecten in het algemeen ademhalen, kan hier moeielijk sprake zijn, 

 Teysm. XI 14 



