— 228 — 



door arme lieden gekocht wordt, die het voor verlichting 

 of in de keuken gebruiken. 



Uit de uit het geraspte vleesch verkregene klappermelk 

 wordt de goede olie, als minjak keletok bekend, verkre- 

 gen. Deze klappermelk wordt in een grooten open ijzeren 

 pan gedaan en ingedampt, het vuur er onder mag niet 

 groot zijn en men moet de massa onophoudelijk omroeren, 

 vooral zoodra de olie zich begint af te scheiden moet het 

 vuur verminderd worden. Velen beweren, dat door er 

 ietwat getah-papaja bij te voegen, de olie helderder wordt. 

 Na ongeveer een uur kokens, scheidt zich de olie af en 

 begint boven te drijven. Daaronder verzamelt zich het 

 water en de olie wordt er dan op de een of andere wijze 

 afgeschept. Wanneer men de melk uit het vleesch van 

 100 noten verkregen, 's morgens om 8 uur begint te 

 koken, rekent men er op tegen 11| uur klaar te zijn. Het 

 bezinksel wordt soms nog geperst om er alle oliedeelen 

 uit te halen. 



De olie is in het eerst mooi helder en nagenoeg reuke- 

 loos, zij wordt echter spoedig ranzig; om dit laatste te- 

 gen te gaan doet men er wel een stukje arensuiker in; 

 een half schijfje is voldoende voor een petroleumbhk 

 klapperolie. 



Olieslagers verklaren, dat zij van 100 stuks klappa heedjoh 

 20 of meer flesschen olie krijgen, van andere soorten slechts 

 15 a 17 flesschen. 



De oliebereiding in het klein op Ceylon en in Indië 

 schijnt ongeveer op dezelfde wijze te gaan als hier. Men 

 beweert echter, dat deze methode niec zoo zuinig is, dat 

 wil zeggen, dat men er niet alle olie uithaalt zooals bij de 

 machinale koude persing. Deze geschiedt in Ceylon op 

 verschillende wijze, in de eerste plaats door de ouderwet- 

 sche inlandsche oliemolens, die gewoonlijk door een span 

 buffels of ossen in beweging gebracht worden. In 1893 

 bestonden er 2185 inlandsche oliemolens in Ceylon; de 

 meeste olie wordt echter verkregen door de groote olie- 



