— 245 — 



evenals als noordelijke ribben van den Widodaren-rug, zeer 

 smal en steil. 



De vegetatie op de Noordzijde van den Widodaren be- 

 staat bijna uitsluitend uit nu geel geschroeid alang-alang en 

 merahan-gras, met Gleichenia-achtige varensoort, waar- 

 tusschen duizenden dood gebrande stammetjes van door 

 brand vernielde Albizzia bosschen overgebleven zijn. 



Alleen op den bodem van de diepste ravijnen van de Noord- 

 helling van den Widodaren groeien eenige boomvarens 

 en wel de hier gewone Pakis-gëde (zie herbarium Ngadisari). 



Aan den voet van den rug, op de plaats, waar de zand- 

 zee bereikt werd en waarheen de rijpaarden ons voor den 

 terugmarsch heen gezonden waren, is een kleine drinkbaar 

 water bevattende bron, die volgens de inlandsche gidsen zelfs 

 in zeer droge jaren niet uitdroogt. Deze bron, de eenige 

 in de noordhelft van de dorre zandzee, heet hier Banjoe- 

 Widodaren. De bronnen in de zuidelijke helft van het 

 plateau heeten Banjoe-alit (in het Z. O.) en Banjoe-idjoe 

 (in het Z. W). Verder schijnt in den drogen tijd het 

 plateau geheel waterloos. 



Deze drie bronnen loopen echter, waar zij den voet van 

 het gebergte verlaten, onmiddellijk dood in het zand der 

 vlakte. 



Buitengemeen schoon en o. a. uit een geologisch oogpunt 

 even leerrijk als dat, hetwelk Junghuhn van den Kembang- 

 top beschrijft, is het uitzicht, dat men van den hoogsten 

 Widodaren-top geniet. 



In ruwe trekken is de vegetatie van het Tenger-plateau 

 met den ring wal en de centrale eruptiekegels blijkens 

 mijn voorloopig onderzoek de volgende : 



I. Flora van de zandzee. 



De zandzee of Dasar, waarvan het zuidelijke gedeelte 

 Roedjak heet, was tijdens mijn reis (in October 1899) voor 

 ongeveer een derde gedeelte volkomen kaal, zonder eenig 

 spoor van vegetatie en voor twee derden met hoogstens 



