— 254 — 



tlie in het water zakken, die er dadelijk weer uitgehaald moet wor- 

 den ora zoo noodig na korten tijd die onderdompeling weer te her- 

 halen. Wij weten, dat kalk zich bij het oplossen sterk verhit en 

 dat de oplossing onvolkomen is als de kalkstukken onder water 

 liggen. Als de kalk tot een fijn meel gestampt is, roert 

 men haar met een weinig water tot een dunne pap, deze houdt 

 men boven een ton en giet er zooveel water doorheen, dat het 

 te zamen 80 L. worden. Blijven er op de zeef nog harde stukken 

 kalk over, dan verwijdere men die en voege er eenzelfde hoeveel- 

 heid versch gebluschte kalk bij. Nadat nu het kalkmengsel goed 

 omgeroerd is, is de pap gereed. Mocht het water door het blusschen der 

 kalk ietwat warm geworden zijn, dan laat men het eerst af koelen. 



Nadat beide mengsels nog eens goed omgeroerd zijn, giet men 

 ze gelijktijdig met een evengroote straal in een derde ton, zoodat 

 de vermenging dadelijk plaatsheeft. Heeft men dit laatste mengsel 

 nog eens flink omgeroerd, dan is het geschikt voor het gebruik. 

 Eerst dient echter onderzocht te worden of het aan de volgende 

 eiachen voldoet: 



Het moet een diepe blauwe kleur hebben, iemand die een paar 

 maal goed bereide Bouillie Bordelaise gezien heeft, kan zich hierin 

 niet vergissen. Indien er te weinig of te oude kalk gebruikt is, 

 krijgt het mengsel eene groene tint en is niet bruikbaar. 



Indien men een glas . vol van de versche Bouillie eenigen tijd 

 stil laat staan, komt er, hoe langzamer hoe beter, een eenigszins 

 geleiachtig blauw bezinksel onder in het glas, terwijl het daar 

 t)Oven staande water kleurloos is; houdt dit water, al is het nog 

 zoo gering, een ietwat blauwe tint, dan is er te weinig kalk in en 

 moet die er nog bijgevoegd worden. 



Eindelijk moet het mengsel alkalisch reageeren, dat wil zeggen 

 dat een etuk rood lakmoespapier erin gedompeld blauw wordt. 



In den laatsten tijd is aangeraden er behalve de bovenge- 

 noemde wezenlijke bestanddeelen nog andere bij te voegen, b. v. 

 suikerstroop; schrijver is echter van oordeel, dat de geringe voor- 

 deelen, die daardoor zouden verkregen worden, de kosten niet loonen, 

 ook is het nog niet zoo geheel zeker of die voordeelen wel in wer- 

 kelijkheid bestaan. 



Er is echter eene stof, wier bijvoeging nuttig kan zijn; bij iedere 

 100 L. liouillie kan 50 gr. ijzervitriool gevoegd worden, daarvoor 

 neme men bij de bereiding evenveel kopervitriool minder. 



