- 274 — 



Men stelt zich n. 1. voor, dat in dit woord eerst de v 

 als een door den inboorling niet uit te spreken letter in 

 p werd veranderd. Maar terwijl men er in het Soen- 

 daasch bij verkorting sajjeu van maakte, hieruit weder 

 het beter in de ooren klinkende smnpeu afgeleid heeft, 

 heeft men er in het Javaansch kortweg kaspe uit gedistil- 

 leerd. Beter bekend is in Javaansche streken de bena- 

 ming teld (verkorting van ketela) poehoeng eigenlijk ké- 

 tela poeh.oen. Zij heeft dezelfde beteekenis als het Maleische 

 obi of oebi poliong (eigenlijk oehi poehoen)^ ook wel ohi of 

 oehi kajoe, in welke benamingen de woorden poehoen en 

 kajoe blijkbaar als eene nadere aanwijzing zijn te beschou- 

 wen voor het hoorn- of /io^«^achtig voorkomen van het 

 gewas: immers hebben veel knolgewassen een winden- 

 den, kruipenden of vleezigen, maar geen houtigen, 

 stengel. Hier en daar, zoo o. a. in sommige streken van 

 de afdeeling Limbangan spreekt men van hoewi prasman 

 d. i. Fransch knolgewas. Men weet, dat in het Soen- 

 daasch het woord hoeici de algemeene benaming is voor 

 knol of aardvrucht. 



De gekookte of gepofte, dus uiet meer rauwe, wortelstok 

 wordt in de Soendalanden wel eens singkong^ in Javaansche 

 streken hodin genoemd. 



De Soendanees kent van cassave meer dan één variëteit. 

 Deze zijn van elkander te onderkennen o. m. aan de kleur 

 der bladstelen en -nerven, hoewel minder geprononceerd 

 ook aan de gedaante van den plantstengel, met name de 

 meer of minder lange geledingen, wijders aan de kleur 

 der buitenschil van den wortelstok; voorts aan den smaak 

 van dien wortelstok, zoomede aan de meerdere of mindere 

 kleverigheid van het meel. 



Hetzij, dat hier aan plaatselijke benamingen moet wor- 

 den gedacht dan wel aan onvoldoende bekendheid met 

 alle bestaande variëteiten, zeker is het, dat de bevolking 

 in sommige streken er maar twee, in andere drie, elders 

 weder meer noemt. Schier iedere Soendanees spreekt 



