— 282 — 



Zooals bekend, houden de stengeldeelen van de cassave- 

 plant een wit gekleurd kurkachtig merg in. Naar alle 

 waarschijnlijkheid zou dit als een goed materiaal zijn aan 

 te wenden voor brandstof of pitten van olielampen. Of 

 de bevolking er een zoodanig gebruik van maakt, is ons 

 niet bekend. 



Den wortelstok eet de inlander gepoft, gestoomd of 

 gekookt. 



Ook wordt hij rauw overlangs in dunne reepen gesneden 

 en nadat deze een of twee dagen in de zon gedroogd zijn, 

 worden zij in klapperolie gebakken, daarna met fijn zout 

 bestrooid en bijwijze van versnapering onder de benaming 

 van kripik genuttigd. 



Om te worden gestoomd, wordt de wortelstok eerst ge- 

 schild en gewasschen, daarna in stukken gesneden van 

 5 tot 10 cm. lengte. Onder het gaar worden zetten zij 

 zich uit en nemen zij aan de oppervlakte tevens eene 

 geelachtige kleur aan. Zij worden met w^at zout, vaak 

 ook met geraspt klappervleesch gegeten. 



Gekookte cassave wordt, nadat het houtige merg verwij- 

 derd is, ook wel tot. een deeg gestampt, om er kroepoek 

 en opak van te bereiden. Vrij veel komt vervalsching voor 

 van zoogenaamde kroepoek oedang met cassave-deeg. In 

 rauwen staat is het echter moeielijk dat te onderkennen; 

 eerst bij het opbakken blijkt het, dat de kroepoek van 

 garnalen zich beter uitzet. Men bereidt het deeg tot 

 kroepoek en opak door het tusschen pisangbladeren met 

 de hand te pletten tot het 1^ a 2 m. m. dik is. Om kle- 

 ven te voorkomen, worden de pisangbladeren vooraf met 

 olie bestreken. Daarna drukt men het geplette deeg met 

 een omgekeerden klapperdop tot schijven van gelijke groot- 

 te af. Deze worden vervolgens nog twee of drie dageu 

 in de zon gedroogd, waartoe men haar op pisangbast 

 legt of op de onderzijde van een het onderste boven ge- 

 keerde bamboezeef dan wel op met padistroo belegde 

 platte manden. Voor kroepoek zijn de afdrukvormen 



