— 311 — 



toestand te houden. Ik geloof zelfs niet, dat het noodig 

 is er hier veel van te zeggen, hoe men het moet aanleg- 

 gen om goede wegen en paden te maken. Ieder weet 

 bij eenig nadenken wel, hoe hij zulks moet doen ; ten over- 

 vloede hier eenige kleine aanwijzingen. 



In de eerste plaats moeten de lijnen, die het gazon van 

 de wegen scheiden zuiver zijn, van den zuiveren vorm 

 dier lijnen hangt veel af, is men daarmede gereed dan 

 moet er naar gestreefd worden het regenwater spoedig 

 en doelmatig af te leiden. Gewoonlijk klopt men langs 

 de wegen goten van riviersteenen, als de weg lang is, moet 

 het water weer uit die goten afgeleid worden, anders wordt 

 de stroom te groot en te sterk en kan veel bederven. 

 Met het water moet altijd het devies, „verdeel en heersch" 

 in acht genomen worden. Verder moeten de wegen zon- 

 der al te bol te liggen naar de kanten afloopen, ook al 

 opdat het water er dadelijk afstroomt. Na deze voorbe- 

 reidende maatregelen, begint men eerst met het begrinten. 

 Wij hebben het hier niet over groote wegen, waar een 

 druk verkeer van karren en rijtuigen is, maar over wegen 

 op erven, waar slechts nu en dan eens over gereden wordt. 

 Hier is het voldoende er eene laag grint in te rollen of 

 als men over geen rol beschikt, kan licht van een blok 

 een stamper gemaakt worden, waarmede de grint er in 

 gestampt wordt. Desnoods mag wat zeer fijne grint los 

 op den weg leggen. 



Kleinere paden, die hellend loopen zuilen met kleine 

 steenen beklopt moeten worden, een werkje waarin onze 

 kebons nog al liefhebberij hebben. 



Een lastige factor is het onkruid op de wegen, omdat 

 door het te verwijderen de harde laag opengewerkt wordt 

 en daardoor de steenen losraken. Er moet dan weer op 

 gestampt of gerold worden, zulks gaat alleen goed als de 

 onderlaag vochtig is, in den drogen tijd krijgt men zonder 

 zware begieting de grint niet vast, zelfs tamelijk vaste wegen 

 worden in een langen oostmoesson slecht. Kan men dan 



