• _ 336 — 



en dan kiemen van deze niet meer dan de helft der zaden. 

 Niettegenstaande al deze bezwaren zijn er een aantal 

 hybriden verkregen; van sommige was de zoete oranje 

 en van andere C. trifoliata de zaaddrager. Sommige 

 toonen eenige eigenschappen van beide ouders en zijn 

 ongetwijfeld hybriden. Uit 40 stuks hybriden van G. 

 trifoliata bevrucht met het stuifmeel der zoete oranjes, 

 gelijken, voor zoover het tot heden waargenomen kan wor- 

 den, er 11 op elkaar, deze hebben eigenschappen der beide 

 ouders overgenomen, de blaadjes zijn evenals van de 

 zaaddrager trifoliaat, ze zijn echter grooter, vooral het 

 middelste heeft neiging grooter te worden, terwijl de beide 

 zijdelingsche, de gewone grootte behouden of soms kleiner 

 worden. 



De meeste zaden van Citrus geven het ontstaan aan 

 meer kiemen, er komen dus soms uit een zaad meer 

 plantjes, dit brengt eene nieuwe complicatie in het kwee- 

 ken van OJ^rws-hybriden mede. Strasburger (Dr. Eduard 

 Strasburger „Ueber Polyeml)ryonie, Jenasche Zeitschrift 

 fur Naturwissenschaften XII.) toont aan, dat de eigenlijke 

 eicel op normale wijze bevrucht is en dat hieruit de wer- 

 kelijke kiem ontstaat, dat de andere kiemen echter niet 

 ontstaan zijn uit het bevruchten, maar door eene eenvoudige 

 vermeerdering van cellen van het moederweefsel in zekere 

 gedeelten van den kiemzak, die ook door kunnen groeien 

 en eindelijk de z. g. adventieve embryo's vormen. Als 

 er verschillende plantjes uit een en hetzelfde zaad groeien 

 kan men aanvankelijk niet onderscheiden, welke uit eene 

 normale bevruchting en welke uit de z. g. adventieve 

 embryo's ontstaan zijn, er is echter een werkelijk verschil 

 want de laatsten moeten eenvoudig aan planten het aan- 

 zijn schenken, geheel gelijk aan den moederboom, evenals 

 die, gekweekt van stekken tjankokken of enten, omdat 

 zij met kunstmatige of normale bevruchting niets hebben uit 

 te staan. 



De theorie van Strasburger werd door de in Amerika 



