— 357 — 



derd waren, op afstanden van 20—25 cM. uitgeplant. Daar de 

 grond tijdens het planten zeer droog was, legde men ze op een diepte 

 Tan 6—10 cM., wat echter weinig doelmatig bleek; de stek- 

 ken, die bijna loodrecht uitgeplant waren, zoodat een uiteinde maar 

 even door de aarde bedekt was, groeiden het voordeeligst. Het 

 weer was voor de proef ongunstig, want eerst ongeveer 3 maanden 

 na het uitplanten vielen de eerste regens, die echter zulk een ster- 

 ken groei ten gevolge hadden, dat veertien dagen later op de lager 

 gelegen plekken reeds geoogst kon worden. Toen nu de regens 

 aanhielden, konden 5 weken na den eersten oogst weer l^ cM. 

 lange stokken gesneden worden. Hieruit trekt de schrijver de con- 

 clusie, dat men zeker wel minstens 6 snitten per jaar kan maken. 

 De ervaring zal m. i. echter moeten leerea of deze verwachting niet 

 overdreven is. 



Ook Boehmeria tenacissina werd gekweekt en wel uit zaad. Het 

 scheen, dat deze soort dikkere stengels geeft dan J5, nivea. De proef 

 was echter nog te kort van duur om reeds uit te maken, welke 

 der twee aangeplante soorten de voorkeur verdient. 



De van B. nivea geoogste stengels werden met een FAURE-ma- 

 chine geschild. Het bleek, dat men er vooral acht op moet geven 

 de stengels niet overrijp te snijden, omdat dan de vezels zich moeilijk 

 laten afscheiden. De met de machine verkregen vezels werden 

 eenvoudig gedroogd. 



Hoeveel met de Faure-machine per dag aan ruwe vezels ver- 

 kregen kan worden, was met deze onder minder gunstige omstan- 

 digheden gegroeide oogst niet uit te maken. Het oordeel over de naar 

 Europa gezonden ramen was niet zeer goed. 



De „Sachsische Bankgesellschaft Quellmalz & Co" te Dresden 

 vond de vezel kort, onregelmatig van sterkte en niet goed bereid, 

 ten deele groen, ten deele gedroogd. 



De „Erste Deutsche Ramie-gesellschaft" te Emmedingen deelde 

 mede, dat de vezels te sterk gomhoudend waren en raadde aan, 

 ze na het decorticeeren uit te spoelen om een deel van de gom te 

 verwijderen. Ook de lengte was onvoldoende; de vezels moeten 

 minstens 80 — 100 cM. lang zijn. Eindelijk meende deze autoriteit, 

 dat de vezel op te mageren grond gegroeid was, Saamgevat was 

 het oordeel: „om de helft te kort, te gomhoudend, te mager van 

 vezel". r, 



{Tropenpfamer 1900, no. 6.) 



