— 377 — 



Vooral de groote hoeveelheid kali, welke het blad verlaat, is zon- 

 der twijfel van beteekenis. 



Kan er nu ook nog iets gezegd worden omtrent de onderlinge 

 binding der stoffen, die het blad verlaten? 



Nemen wij eens aan, dat de zwavel, die het blad verlaat, dit 

 doet in den vorm van zwavelzuur, de phosphorus in dien van 

 phosphorzuur, (1), zoodat zij als zuren een maximum van ba?en 

 kunnen binden, dan zijn de gezamenlijke anorganische zuren, welke 

 uitgevoerd worden, slechts in staat om 1/4 van de uitstroomende 

 basen te binden. Het surplus aan basische bestanddeelen moet 

 dus het blad verlaten of vrij of gebonden aan iets anders. Wat 

 zou dit kunnen zijn ? Voor de hand lag, om aan de organische 

 zuren te denken, welke in de tabak in vrij aanzienlijke hoeveelheid 

 voorkomen; voornamelijk appelzuur, citroenzuur, en oxaalzuur. 



Van deze werd nu een reeks bepalingen uitgevoerd en boven- 

 dien van de geringe hoeveelheden salpeterzuur en ammoniak, die 

 in de onderzochte monsters voorkwamen. 



Het gehalte aan salpeterzuur bleek zeer klein te wezen; toch 

 kon ook hier bepaald worden, dat snijblad bijna de helft minder 

 bevatte dan plukblad. 



Ammoniak vertoont van alle onderzochte stoffen wel het aller- 

 grootste verschil. In snijblad komt slechts een derde voor van de 

 hoeveelheid, die plukblad bevat; de overige tweederde doelen moe- 

 ten dus ook uitgestroomd zijn, gebonden aan het een of andere 

 zure bestanddeel. 



De bepalingen der organische zuren losten de moeilijkheid, — de 

 onvolledigheid der analyse der zuren in aanmerking genomen, — 

 vrij afdoende op. Er werden in de monsters hoeveelheden gevon- 

 den, ten naaste bij voldoende, om de basen, die niet door de hooger 

 genoemde anorganische zuren werden geneutraliseerd, te binden; 

 ook mag men dus thans zeggen, dat het surplus van basische be- 

 standdeelen, dat naar den stam terugkeert, aan organische 

 zuren is vastgelegd. Naar de hoeveelheid der belangrijkste zouten, 

 welke dus bij het drogen op stam het blad verlaten, zijn: de kali, 

 en ammoniakzouten der organische zuren, in hoofdzaak appelzuur, 

 Hoe is dit te verklaren? 



1) Dit zal wel niet zoo zijn; trouwens, wanneer het niet zoo is, dan 

 wordt het volgende nog versterkt. 



