— 3S-i — 



van de Andes en Pcmcratium van de Middellandsche zeekus- 

 ten bleef ook zonder succes, evenals van Griffinia met 

 Eticharis. 



Onder de geslachten van Amarülidaceeën uit ver ver- 

 wijderde streken afkomstig mislukten ook Amaryllis Bella- 

 donna (Zuid-Afrika) met Lycoris (Japan), Ook geslachten 

 uit dezelfde streek afkomstig kunnen mislukken, zooals 

 Ci/rtatithus met Vallota, nauw verwante planten, beide, 

 uit Zuid- Afrika. Ook mislukten Zephyranthes brachyandnim 

 met Hippeastriim stylosum^ H. sub-barbatum,^ H. eqiiestt^e en 

 H. vittatum^ ofschoon beide geslachten zeer nauw verwant 

 zijn; de eerste komt uit tropisch en sub-tropisch Ame- 

 rika en de laatste uitsluitend uit Zuid-Amerika. 



Grinum en Amaryllis mislukten voorzoover de volgende soor- 

 ten betreft : Cr. Moorei^ Cr. fimbriatulum en Cr. zeylanicum. 



In den Botanischen tuin te Utrecht mislukte de kruising 

 der volgende geslachten Helleborus x Caltha^ Galtha X Eran- 

 this^ Caltha X Nymphaea^ Fuchsia x Oenothera^ Bellis X Ci- 

 neraria^ Hemerocallis x Lilium^ Pancratium x Crinum^ Pha- 

 laenopsis X Vanda 



Van andere geslachten, wier bloemvormen zooveel over- 

 eenkomst hebben, dat men a priori zoude aannemen, dat 

 de kruising gelukte, maar waarvan de praktijk het tegendeel 

 leerde, noemen we Streptocarpus en Dldymocarpus. Het 

 eerste geslacht komt echter uit Zuid-Afrika en Madagascar 

 en het tweede behoort te huis in den Maleischen Archipel 

 en Oost-Azië. 



Uit al deze mislukte proeven kunnen we leeren, dat 

 hoewel de verwantschap der te kruisen planten bestaat, 

 het feit, dat zij uit ver van elkaar verwijderde streken 

 afkomstig zijn, een nadeeligen invloed op de bevruchting 

 schijnt uit te oefenen. 



Dean Herbert merkt op, dat sommige kruisingen on- 

 vruchtbaar zijn, andere daarentegen uiterst vruchtbaar, zon- 

 der duidelijk waarneembare oorzaken ; ook dat een plant, die 

 jaren achtereen steriel geweest is onder sommige omstan- 



