DE WORTELKNOLLETJES DER PEULVRUCHTEN. 



De eigenaardigheid van sommige tot de Peulvruchten 

 behoorende gewassen, om aan de worteltjes knolvormige 

 opzwellingen te vormen, is in de laatste jaren ook in Teys- 

 mannia dikwijls besproken. Het opstel in het „Bulletin 

 N». 96 van het Experiment Station van Kansas, Amerika." 

 over „Soil inoculation for soy Beans " geeft mij aanleiding, 

 om er nog eens op terug te komen. 



De knolletjes ontstaan uit de plant zelve door de wer- 

 king van van buiten inkomende micro-organismen. Deze 

 knolletjes, die met het bloote oog zijn waar te nemen, 

 werden vroeger beschouwd als nadeelig voor de plant, 

 latere waarnemingen brachten aan het licht, dat planten, 

 aan wier wortels die knolletjes ontbraken minder krachtig 

 groeiden dan planten, waaraan ze niet ontbraken. Verder 

 vond men, dat de inhoud bestond uit microscopisch kleine 

 organismen, de z. g. Bacillus radicicola Beyer. Deze bac- 

 teriën hebben de merkwaardige en nuttige eigenschap, de 

 stikstof uit de atmospheer om te zetten in opneembaar 

 plantenvoedsel. Het is een symbiose tusschen plant en 

 bacteri, de eerste verschaft aan de laatste voedsel en wo- 

 ning, laatstgenoemde geeft daarvoor opneembare stikstof 

 terug. Dit is de reden, waarom planten ruim voorzien 

 van de z. g. wortelknolletjes zoo geschikt zijn voor grond- 

 verbetering. 



Vroegere jaren wist men, dat Leguminosen zeer nuttig 

 werkten in den wisselbouw, omdat niettegenstaande de 

 rijkdom aan stikstof, die hunne zaden bevatten en die zij dus 

 aan den bodem ontnemen moesten, toch de grond rijker 



