— 395 — 



ontwijfelbaar te wijten waren aan infectie van de gereed- 

 schappen, waarmede de grond behandeld was. 



Ten einde eenige zekerheid te krijgen, hoe spoedig de 

 knolletjes ontstaan, werd in een plantenkas een klein vak 

 op den 19^" Juni met soyaboonen uitgeplant en geïnfecteerd 

 met grond uit Massachusetts, nagenoeg lederen dag 

 werden hiervan plantjes opgenomen om na te gaan, wan- 

 neer de knolletjes zich begonnen te vormen. Voor het 

 eerst waren zij met het ongewapend oog waar te nemen 

 op den 3"' Juli, dertien dagen na de uitplanting of acht 

 dagen, nadat de plantjes boven den grond kwamen. Uit 

 deze proef blijkt ten duidelijkste, dat de bacteriën zeer 

 spoedig, nadat de worteltjes ontstaan, hun werk beginnen. 



Potten gevuld met aarde uit Massachusetts en andere met 

 eigen grond, werden verhit tot 200"' C. of 392'' F . in de 

 laatste waren geen bacteriën, hetgeen ook niet te verwachten 

 was, daar zij vóór de verhitting al steriel waren, maar 

 ook eerstgenoemde was steriel geworden, de bacteriën 

 bleken gedood te zijn, de planten groeiden slecht in den 

 verhitten grond en hadden in het geheel geen knolletjes. 



Daar 1/20 van een pint van den grond uit Massachusetts 

 reeds zulke goede resultaten gaf, meende men, dat 

 planten, die uitsluitend in genoemden grond geteeld werden 

 nog betere resultaten zouden geven, daarom werden eenige 

 zaden uitgelegd in potten met genoemde aarde. De hieruit 

 ontkiemde planten groeiden goed, maar bij het onderzoek 

 der wortels bleken de knolletjes niet bijzonder krachtig 

 ontwikkeld te zijn, zij waren daarentegen bijna regelmatig 

 over het geheele wortelsysteem verspreid, veel regelmatiger 

 dan bij de overige proeven. De planten waren minder 

 krachtig dan die in gewone aarde met Massachusetts-grond 

 geïnfecteerd gegroeid waren. Men meende, dat er mogelijk 

 andere werkingen in het spel geweest waren, die de oor- 

 zaak konden zijn, waarom de plantjes in den Massachusetts- 

 grond niet zulke krachtige knolletjes hadden dan die in den 

 eigen grond met eene kleine hoeveelheid van genoemde aarde 



