— 458 — 



Het is niet de bedoeling, hier liet betoog van Lewin op 

 den voet te volgen. Uit het bovenstaande blijkt voldoende^ 

 dat dit geenszins op losse gronden steunt. Onder de ver- 

 dere planten, die de revue passeeren, vinden wij vermeld 

 asperges en ananassen, die beide rijk zijn aan raphiden, 

 maar zeker niemand deswege vrees inboezemen, druiven, 

 voor welke hetzelfde geldt, voorts eenige Orchideeën die, 

 ondanks het voorhanden zijn van krachtige raphiden door 

 konijnen zonder hinder gegeten worden, den wortelstok 

 van Veratrum album L — nieswortel — welks prikkelende 

 werking op de slijmhuid niet aan de aanwezige raphiden, 

 maar aan de alkaloïdische bestanddeelen te wijten is, enz. 



Het valt niet te ontkennen, dat door Lewin's beschou- 

 wingen aan de raphidentheorie een krachtige stoot wordt 

 toegebracht, en dat er alle grond bestaat voor de verwach- 

 ting, dat zijn slotsom: „Giftige raphidenplanten kunnen 

 ó(3k plaatselijk giftig werken, niet-giftige noch plaatselijk 

 noch algemeen", door verdere onderzoekingen, waartoe zijn 

 uitspraak aanleiding geeft, nader zal lievestigd worden. 



B. 



