CHILLIES (Tjabee rawit). 



In het eerste nummer van den 10^" jaargang van dit 

 tijdschrift, deed ik eenige mededeelingen over Chillies; ik 

 wees er toen op hoe uit sommige landen een export be- 

 stond van een product, dat hier bijna in het wild groeit. 



Het is echter hier niet mede gesteld als met een artikel 

 als cassavemeel, waarvan het gebruik in Europa ongeli- 

 miteerd is en zooals ik in een vorig nummer aantoonde, 

 dat eene uitbreiding van de productie eerder kans van 

 stijging dan van daling der prijzen ten gevolge kan hebben. 

 De import in Engeland van Chillies is niet veel meer dan 

 100 ton, het kan dus geen hoofdproduct van groote onder- 

 nemingen worden, wel hier en daar, waar de plant bijzon- 

 der welig groeit, eene bijcultuur, waarvan de markt echter 

 wel eens overvoerd zoude kunnen worden. 



De grootste uitvoer streken zijn West-Indië, de Oost- en 

 de Westkust van Afrika en in den laatsten tijd ook 

 Japan. Er is echter een zeer groot verschil in kwaliteit 

 en dientengevolge in prijs, zoo konden Chillies van St. Lucia 

 niet meer dan 20 Sh. per Cwt bedingen, terwijl die van 

 Zanzibar voor 29 Sh. en eindelijk de fraaie kwaliteit uit 

 Japan voor 39 tot 41 Sh. verkocht worden. 



Wij hebben hier groote behoefte aan bijcultures, die als 

 het met de hoofdcultuur minder goed gaat, uitgebreid kun- 

 nen worden en die in slechte tijden kunnen helpen de 

 onderneming op de been te houden. Mijns inziens wordt 

 te weinig acht geslagen op dergelijke kleine zaken, die toch 

 zoo hoogst nuttig kunnen zijn. Gewoonlijk slaagt men echter 

 in deze niet altijd onmiddellijk, er moet leergeld betaald 

 worden, dit is hier en overal het geval; indien men echter 



