— 540 — 



Teel moeite leest meu daaruit bijv. af, dat bij een tem2)eratui(r\gin 

 30°, en een depressie van 4°, de relatieve vochtigheid 68 is. Is de 

 temperatuur een getal met een breuk, dan vindt men de waarde 

 voor de relatieve vochtigheid door schatting (met ten hoogste 1 pCt. 

 fout, hetgeen zelden hinderlijk is). Bijv. Tz=27o,5; dep. =:lo,8; 

 dus de E. V. = 84. 



Nu kan men uit de twee gevonden gegevens nog andere aflei- 

 den; aldus: 



In tabel II vindt men bij iedere afgelezen temperatuur de bijbe- 

 hoorende maximumspanning van den waterdamp. En als men deze 

 weet, behoeft men haar slechts met de relatieve vochtigheid te 

 vermenigvuldigen om de ivare spanning van den waterdamp in de 

 atmosfeer te leeren kennen. In het boven 't eerst genoemde geval 

 was de temperatuur 30^. De- maximumspanning dus 31.5 m.m. — 

 De werkelijke spanning bijgevolg ^^ loo m.m. X 31.5 m. m. = 21.4 

 m.m. — Het verschil 31.5 m.m. — 21.4 m.m. = 10.1 m.m. is dan het 

 verzadigingsgehrek. 



— Zoeken wij verder in tabel II de temperatuur op, waarbij de 

 werkelijke spanning, =. 21.4 m ra., maximumspanning is, dan is 

 deze: 23°,4. Deze temperatuur is dus het dauupunt, want zoo 

 ergens de temperatuur hierbeneden daalt, dan condenseert er water- 

 damp tot nevel of dauw. 



— Voor sommige gevallen (bijv. bij berekeningen betrefiFende de 

 droogschuur voor tabak) is het van belang ook te kunnen vinden: 

 het gewicht van den waterdamp in 1 cub. M. lucht. Daartoe dient 

 dan tabel III. Zoodra wij van de lucht in kwestie het dauwpunt 

 hebben gevonden, in casu 23°, 4, dan weten wij, dat de voorhanden 

 waterdamp bij 23o,4 zijn maximumspanning heeft. Voor die tem- 

 peratuur vinden wij een bedrag van 20.8 gram water per cub. M. 

 Dit cijfer geldt dus ook voor de lucht in kwestie al is de temperatuur 

 30°, en de relat, vochtigheid 68. 



Resumeeren wij het bovenstaande, dan hebben wij dus 



