— 586 - 



de kanalen en greppels, die het water aanvoeren voor be- 

 vloeiing der lupinenvelden en wel op grond van de om- 

 standigheid dat deze waterwegen te ver verwijderd liggen 

 van de wijngaarden. Dat niettemin de druif er gedijt, 

 is waarschijnlijk een gevolg van een zeer diepgaand, uit- 

 gebreid wortelsysteem, mogelijkerwijze versterkt door ge- 

 ringe waterverdamping der bladeren. 



Mogen er na deze voorbeelden al gevallen zijn, dat 

 planten met weinig water toch nog kunnen gedijen, zoo 

 mag men in 't algemeen aannemen, dat goed verdeelde, 

 overvloedige regens in voorjaar en vroegzomer, de beslis- 

 sende factor zijn voor den uitslag van den oogst, meer nog 

 dan die eener zware bemesting. 



Beschouwen we de rol, welke het water in de cultuur 

 van een gewas speelt, nader, zoo zien we, afgescheiden van 

 zijne beteekenis voor de physiologische functies van de 

 plant zelve, dat het ook onontbeerlijk is voor het leven 

 der lagere organismen in den bouwgrond, van wier 

 uitingen een al of niet voordeeligen groei van het gecul- 

 tiveerde gewas in niet onbelangrijke mate afhankelijk is. 



Een stilstand in het nitrificatieproces, tengevolge van 

 droogte, moet in het nadeel uitvallen van den oogst. In 

 't bijzonder geldt dit voor de tropen, waar stikstof en 

 water kunnen worden beschouwd als de factoren, welke 

 gewoonlijk in het minimum aanwezig zijn, m. a. w. de 

 oogstuitkomsten beheerschen. 



In de tweede plaats krijgt het water beteekenis voor 

 het cultuurgewas door de chemische en physische wer- 

 kingen, welke met behulp van het water de bodembe- 

 standdeelen ondergaan en die in nauw verband staan met 

 de plantenvoeding. 



Door het water worden de zouten m. a. w. de voedende 

 bestanddeelen en gassen voortbewogen. De voedings- 

 oplossingen, waarmede de plantenwortels in aanraking 

 komen, zijn van zeer verdunden aard. Wordt nu door 

 droogte de concentratiegraad hiervan verhoogd, dan kunnen 



