— 605 — 



in 't volle licht gegroeid zijn, een bast bezitten, die rijker 

 aan caoutchouc is. Daarom wordt aangeraden ze zonder 

 steunsels in de volle zon te planten. De ervaringen te 

 Tjikeumeuh opgedaan met Willughbeia's^ die toevalliger- 

 wijze in zulke omstandigheden gekomen waren, moeten 

 echter verre van gunstig genoemd worden ; men krijgt 

 wel vele, maar uiterst dunne stengels. 



Volgens de aangehaalde brochure zou men reeds na 4 

 jaar de lianen kunnen oogsten, die dan nieuwe uitloopers 

 zouden vormen. Drie jaar later zouden deze op hun beurt 

 oogstbaar zijn. 



Over de methode van voortplanting der Landolphia's door 

 stek geeft Godefeoy Lebeuf eenige behartigenswaardige 

 wenken, die wellicht ook voor andere caoutchouc-planten 

 van toepassing kunnen zijn. Men kiest zeer jonge takjes, 

 die een twee- of drietal paren blaadjes dragen voor stek- 

 materiaal en plaatst ze onder glas — om de verdamping te 

 beletten — in fijn zand of liever, indien men dit krijgen 

 kan (wat in Ned. Indië wel niet lastig is) in vochtig coir 

 d. i. klappervezel. Men begiet met een gieter met zeer 

 fijne openingen en onderzoekt eiken dag de stekken, te- 

 vens zorg dragende, dat de grond behoorlijk vochtig 

 blijft. Na een maand ongeveer zijn de stekken beworteld. 

 Men geeft dan langzamerhand meer lucht en na hoog- 

 stens veertien dagen neemt men de bedekking weg. In 

 den regentijd kan men zulke stekken onmiddellijk uit- 

 planten anders moeten ze eerst in pepinières overgebracht 

 worden. 



De cultuur van verschillende LandolphicC s wordt sterk 

 aanbevolen. Het zal den lezer zeker niet verwonderen 

 indien ik, na de op Java opgedane ervaringen, de cultuur 

 van deze zoowel als van de bij ons inheemsche caoutchouc- 

 lianen nog steeds blijf ontraden. 



VAN RoilBURGH. 



