— 607 — 



losse kleigrond of klei, vermengd met een voldoende 

 hoeveelheid zand en kalk zeer gunstig op den groei van 

 den Cacaoboom werkt. Indien de bodem bedekt is 

 door een flinke laag humus, afkomstig van het afvallende 

 blad en de takken van boomen, is zulks des te beter. Het 

 beste is echter de grond aan de oevers van rivieren, waar 

 een diepe laag alluviale grond is aangespoeld, mits deze 

 goed gedraineerd kan worden; zulke gronden zijn de 

 ideale voor Cacao en een bron van rijkdom voor den 

 bezitter. Harde, droge, rotsachtige gronden, bergzijden, 

 waar dikwijls afspoeling plaats heeft, zand- en moeras- 

 gronden, zijn voor den Cacao-planter te vermijden. 



Gronden reeds voor andere cultures gebruikt, kunnen 

 zeer geschikt zijn, als zij gemakkelijk gedraineerd kunnen 

 worden. 



Indien de tuinen aangelegd worden op boschterreinen, 

 dan late men aan den windkant een partij boomen staan, 

 want het is noodwendig, den aanplant voor den nadeeligen 

 invloed van zware winden te beschutten. 



In Nicaragua worden aan de windzijde Mangapitten in rijen 

 op 15 inches afstand gezaaid, de boomen groeien spoedig 

 op en worden gesnoeid aan beide kanten in den vorm 

 van een haag, naar boven laat men ze echter door- 

 groeien. Dit zijn de meest afdoende windbrekers, die men 

 zich kan denken. 



De gemiddelde temperatuur in Trinidad is over twaalf 

 jaar genomen 78,47° F., dit schijnt een gewenschte warmte 

 voor den Cacaoboom te zijn; men vindt hier wat hooger 

 ook nog wel aanplantingen, zelfs zeer enkele tot op 

 1000 voet; men bemerkt echter spoedig dat de groei daar 

 minder krachtig is en vooral dat het productie-vermogen 

 der planten vermindert. 



Het zoude eene grove dwahng zijn, de geschiktheid van 

 een grond voor Cacao, trouwens ook voor ieder andere 

 cultuur, te willen beoordeelen door middel van de che- 

 mische analyse, want nog afgezien van den physieken 



