— 4 — 



beoogde doel is als het bovennatuurlijke gistmiddel aan Ha 

 gar door Allah geschonken. 



In de geneeskundige praktijk hier te lande wordt de „ya- 

 oert" op uitgebreide schaal aangewend. Zij wordt voorge- 

 schreven in alle gevallen, waarvoor de melk meer in 't bij- 

 zonder is aangewezen, en vooral aan zieken, die de eento- 

 nigheid van een langdurig melkdiëet niet kunnen uithouden: 

 want weinige magen zijn er, welke de „yaoert" niet maanden 

 lang zonder tegenzin kunnen verdragen. Alleen is het aan 

 te bevelen, in dergelijke gevallen eerst het dikke vlies van 

 de ^yaoert" af te nemen. 



De „yaoert" is diuretiek, adstringeerend, en door de aan- 

 zienlijke hoeveelheid melkzuur, welke ze bevat, ook in be- 

 langrijke mate antidissenteriek". 



Tot zoover bedoelde correspondent, de Heer Joost van Vol- 



LENHOVEN. 



Naar aanleiding dezer mededeeling stelde prof. Van der 

 Wielen te Amsterdam zich in verbinding met den schrijver, 

 die hem eenigen tijd later eene hoeveelheid versche Yoghurt- 

 melk kon toezenden. Deze zending stelde prof. van der Wie- 

 len in staat, de eerste Yoghurt-melk in Nederland te berei- 

 den 1). 



Het is voornl. prof. Metchnikoff, van het Institut Pasteur, 

 geweest, die in Europa den stoot gegeven heeft tot de popu- 

 lariteit van Yoghurt. In meer-jere publicaties ^) leverde hij 

 een warm pleidooi voor Yoghurt. In 't kort kan zijne rede- 

 neering als volgt worden weergegeven. 



In den — eigenlijk overbodigen — dikken darm van den 

 mensch worden, zooals bekend, tengevolge van rotting en ab- 

 normale gisting vergiften gevormd, die in het lichaam wor- 

 den opgenomen ; wanneer dit in sterke mate geschiedt, ont- 

 staan daardoor zelfvergiftigingsverschijnselen. Maar ook in de 

 normale, geringe hoeveelheden zijn volgens Metchnikoff die 

 bacteriënvergiften schadelijk. Zelfs beschouwt hij deze als eene 

 der hoofdoorzaken van vroegtijdig oud-worden en sterven. 



1) Pharm- WeekbL 42. 32.5. (190-5). 



2) La Vieillesse. Rovue scientif. T. II. 1904. 

 Essaies optimistes. 1907. 



