— 36 — 



De olie wordt alleen gestookt uit de bladeren van 6-maandige 

 en oudere struiken en alleen bij gebrek wordt overgegaan 

 tot het afplukken der boombladeren. 



Is het hout in den omtrek van den Ketel opgehakt, dan 

 verliest de Ketel zijn waarde. Dit duurt echter geruimen tijd 

 aangezien de boomen vrij dicht opeen groeien. 



Uit de photo's II en III blijkt, dat men met een zeer een- 

 voudig destilleertoestel te doen heeft. „Ketel" is de bena- 

 ming voor het toestel met gebouwtje, van hout, gaba gaba en 

 atap, en woonoptrekje. Het toestel zelf bestaat uit de volgende 

 onderdeelen (zie fig. II): een groote gegoten ijzeren kwali, (1), 

 waarop het vat A 2 (zonder bodem), uit duigen en rotan 

 banden bestaande, terwijl de naden gedicht zijn door kajoe- 

 poetih-bast. In fig. II A 2 ziet men de duigen van het uit 

 elkaar genomen vat opgestapeld en samengebonden. Hierop 

 is een houten ring (3) geplaatst, die een blikken koker (4) 

 met koperen helm (5) draagt. Voor den afvoer dient een 

 koperen of zinken buis (6), die door koelvat B (7) gaat — in fig. 

 II is dit vat uit elkaar genomen — en uitmondt boven eenen 

 trechter (8), die op een jeneverflesch (9) staat. Onderaan heeft 

 deze flesch in een der hoeken een gaatje van 4; 7 mM. doorsnee, 

 dat meestal gemaakt is door slijpen op eenen steen. De flesch 

 staat in vat C (10), dat bijna even hoog is als de flesch zelf. 



De figuren II en III zullen te zamen wel een duidelijk 

 denkbeeld geven van de geheele destilleer-inrichting. 



In vat A worden kajoepoetihbladeren gebracht en tot eene 

 compacte massa samengestampt. Hierop wordt water gegoten 

 (eventueel ook petroleum, zie Ver valschin gen). De verdamping 

 heeft in dit vat plaats; het staat op een oven van vuurvaste klei. 



De gassen worden in dê koelhuis verdicht; het strijken 

 door den koperen helm geeft aanleiding tot het opnemen van 

 sporen koper, waaraan de groene kleur van de olie te wijten is. 



Bü ketels vlak bij rivieren wordt dit koelwater geregeld 

 ververscht door een zgn. „pantjoran." Is echter geen groote 

 watervoorraad in de onmiddellijke nabijheid, dan ververscht 

 men het koelwater alleen bij elke nieuwe vulling. Zoodoende 

 lijdt men natuurlijk veel verlies aan olie. 



De gecondenseerde gassen vangt men in flesch 9 op. Vóór 



