- 51 — 



grondkruimels ook zonder dat onder den invloed van het 

 water toch wel uiteen, voor zoover dat nog niet geschied 

 •was door de voorafgaande natte grondbewerkingen. Enkele 

 andere factoren, die wij bij de bespreking van de regenwer- 

 king nog niet hebben aangetroffen, werken mede tot het 

 slechter worden van de grondstructuur. Wanneer de gronden 

 door de bevloeiing gedurende eenigszins langoren tijd onder 

 water blijven staan en dus van de directe inwerking van de 

 lucht zijn afgesloten, dan spelen zich in den grond onder den 

 invloed van het bacteriënleven geheel andere processen af 

 dan bij vrije toetreding van lucht. In plaats van de nitri- 

 ficeerende bacteriën, die salpeterzuur vormen, treden dan de 

 denitrificeerende op, die uit verschillende stikstofverbindingen 

 ammoniak vormen. Ammoniak werkt nu krachtig in op de sol- 

 en suspensievorming, m. a. w. werkt de korrelstructuur van 

 den grond in de hand. Verder vormen zich oplosbare humus- 

 kolloiden, zooals men die o. a. ook in veen aantreft, en deze 

 werken sterk als „Schutzkolloid", stabiliseeren de suspensies 

 en solen dus evenzeer als ammoniak en werken daardoor 

 eveneens de korrelstructuur in de hand. Ten slotte vinden 

 de organische stoffen in den grond voor hunne oxydatie niet 

 voldoende zuurstof en gaan die onttrekken aan stoffen, die 

 betrekkelijk gemakkelijk zuurstof afgeven. Hiertoe behooren 

 o. a. ook ferriverbindingen, die daarbij dan gereduceerd worden 

 tot ferroverbindingen. 



Deze worden door het in den grond ontstaande koolzuur 

 opgelost en uit den grond weggespoeld. De voor het groot- 

 ste gedeelte van suspensoiden aard zijnde grondkolloiden, die 

 dus ijzerarmer worden, nemen tengevolge daarvan een meer 

 emulsoïd karakter aan, zij krijgen grooter opzwellingsvermo- 

 gen, maken daardoor den grond nog minder doorlatend voor 

 water en vormen bij indroging samenhangende massa's, die 

 zeer moeilijk weer tot kruimeling zijn te brengen. Dit geldt 

 natuurlijk voor de uiterste gevallen, waarin het ijzer bijna 

 geheel is weggewasschen. In de normale gevallen, waar de 

 bevloeiing regelmatig afgewisseld wordt door droogliggen, is 

 dit verschijnsel natuurlijk veel minder duidelijk, dan bij 

 voortdurend onder water staande gronden. 



