— 69 — 



De bovenrand van het muurtje, dat het bekken voor onge- 

 veer driekwart omvat, reikt juist tot aan de oppervlakte van 

 het water, dat daardoor voortdurend gelegenheid heeft om 

 over te loopen. Men ziet het overal in dunne straaltjes 

 van den eenigszins overhellenden rand neersijpelen. Hier en 

 daar zijn er op deze wijze nieuwe plasjes gevormd, eveneens 

 weer door muurtjes opgedamd. Deze miniatuurwalletjes 

 verheffen zich echter hoogstens een decimeter, terwijl de 

 stuwmuur van het groote bekken een hoogte van ongeveer 

 anderhalven meter bereikt. Het water verdeelt zich verder 

 over het zacht glooiende, witte terras beneden het bekken, 

 dat geheel overdekt is met kleine, afgeronde keitjes en vloeit 

 dan af naar de kloof van de Banjoe Poetih. Zoomin deze 

 witte helling als het bekken en zijn muur vertoonen op het 

 eerste gezicht eenigerlei plantengroei. Slechts aan één zijde 

 is de laatste van buiten met een weinig mos bedekt; deze 

 plantjes komen echter niet met het water van het bekken 

 in aanraking, daar de rand zich hier boven den waterspiegel 

 verheft. Daar, zooals nader blijken zal, de muur onder water 

 gevormd wordt, is dit alleen te verklaren door aan te nemen, 

 dat de bodem hier vroeger een, zij het ook geringe, beweging 

 heeft ondergaan. Voor de afwezigheid van hoogere planten 

 binnen de invloedssfeer van het water uit het bekken moeten 

 we ongetwijfeld de hooge concentratie der Ca-, Mg- en Na-ionen 

 aansprakelijk stellen. Kiemplantjes van Phanerogamen worden 

 daardoor onfeilbaar gedood. 



De iets hooger op de helling gelegen bronnetjes, wier water 

 het groote bekken (dat zelf hoogstwaarschijnlijk ook een bron 

 herbergt) voedt, vertoonen bruine ijzerafzettingen, die onder 

 den invloed van bacteriën gevormd worden. De bouwstof 

 van den bekkenrand is daarentegen in hoofdzaak kalk, zoodat 

 we deze vorming met den naam van kalksinter oftravestijn 

 mogen bestempelen. Ditzelfde materiaal, nog zuiverder, vindt 

 men terug in de witte, ellipsoidische steentjes op de helling 

 beneden het bekken. 



van het water van der<felijke bassins elders vermeld vinden. De donkergroene 

 kleur ten tijde van mijn bezoek was misschien te wijten aan de aanwezigheid 

 van de voortplantingscellen van de Ganophyceetjes, die op den bodem en de 

 wanden leven. Deze cellen worden soms in ongeloofelijk aantal geproduceerd. 



